Gazeteci Gültekin Avcı'nın çarpıcı Silivri günlüğü

Tutuklu yargılanma sürecini binlerce sayfa okuyarak, düşünerek ve sevdiklerini özleyerek geçirdiğini belirten Avcı, savcılık döneminde, hapishane psikolojisini anlayabilmek için kendini hücreye kapattırırmış.

Buna rağmen, Avcı o dönem hapishanede tutuklu olmayı tam anlamaktan uzak kaldığını düşünüyor. Şimdi çıkmasının Saray'dakinin emrine bağlı olduğunu belirten Avcı, toplumun kendisine efendi ve patron arayışında olduğu kanaatinde. Hapishanede tutuklu gazeteciler arasında dostluk oluşmasın diye tecrit uygulandığını anlatan Avcı, dışarıdakilere beni unutsalar bile diğer gazetecileri unutmasınlar çağrısında bulunuyor. İşte Avcı röportajın tamamı:

Takriben 3 aydır hapisteyim. Tutukluluk, ceza miktarının belli olduğu hükümlülük gibi değil. Ucu 5 yıla kadar uzanan belirsiz bir süreç. Günlerin ve ayın kaçı olduğunu çoğu zaman bilmiyorum. Zira hiçbir günün diğerinden farkı yok. Gün ve ay durumunu öğrenmem gerektiğinde bazen avukatlara, bazen gardiyanlara soruyorum. Güneşin getirdiği her bir gün canlılığımızı devam ettirmemiz gereken bir 24 saatten başka bir anlam taşımıyor.

Günün 7-8 saatini kitap okuyarak geçiriyorum. Bazen artıyor ve sabahlara uzuyor. Mümkün olsa sayfalardan başımı hiç kaldırmayacağım. Kitaplarla zorba duvarların gaddar yüzünü daha az hissediyorum. Bunun dışında sabah 10 gibi ekmekler dağıtılır, 12-13 arası öğle yemeği. 16-17 gibi de akşam yemeği dağıtılır. Sabah 8 gibi demir kapı gıcırdar ve aniden gardiyanlar içeri dolup sayım diye bağırırlar. Sizi yatağınızda canlı bir şekilde görüp giderler. Akşam 19'da bu serencam tekrarlanır. Uyuyorsanız öldü mü diye bedeninizi sarsıp öyle giderler.

Y