Gez, göz, arpacık ve Gool..

Rahmetli Turgut Özal yeni başbakan olmuştu ve insanlar grup grup onu ziyarete gidiyordu.      A Milli Futbol takım da randevu aldı. Özal’ın danışmanları biraz tereddütlüydü çünkü Özal’ın futbolla hiç ilgisi yoktu. O sadece ekonomi konusunda başarılı “takunyalı-muhafazakâr” yeni yetme bir siyasetçiydi. Başbakan misafirlerle ne konuşacaktı, bir pot kırmadan ziyareti atlatacaklar mıydı, bilmiyorlardı.  Derken, vakit saat gelince onlarca futbolcu, hoca, yardımcı, kim varsa Özal’ın odasına doluştu. 

Karşılıklı selamlamalardan sonra danışmanlarının korktukları başlarına geldi. Özal herkesi şaşırtan bir soru sordu ortaya; “bir futbol takımında kaç kişi var.” Ne yani koskoca başbakan bunu bilmiyor muydu? Şoku atlatan biri 11 kişi olduğunu söyledi. Herkesin yüzünde bu takunyalı eski bürokrata karşı bir küçümseme belirdi. İlk şok atlatılmadan Özal ikinci bombayı patlatıyor “peki bir maç kaç dakika oynanıyor.” Danışmanlar saç baş yoluyorlar. Soğuk rüzgarlar esiyor odanın dört bir yanında... Tabii o istihzai mimikler, kaçamak bakışlar, dudak bükmeler Özal’ın dikkatinden kaçmıyor. İçlerinden biri “efendim bir maç 90 dakikadır” deyince Rahmetli üçüncü sorunun pimini çekip tam odanın ortasına bırakıyor; “söyleyin bakalım 90 dakikalık bir oyunda her oyuncu topla kaç dakika topla oynar?”  Artık bu kadar da olmaz diye bakışanlar ve homurdananlar arasında cevap geliyor “efendim 90’ı 22’ye bölünce ortalama 4 dakika oynuyor her bir futbolcu.”  Özal kendinden emin arkasına yaslanıp, “peki, bir oyuncu geri kalan 86 dakika ne yapıyor sahada?” Buz kesiyor ortalık, bu soruyu kimse düşünmemiştir, az tecrübeli olanlar kendilerine çeki düzen veriyorlar, sorunun arkasında önemli bir ders yattığını fark ediyorlar, Özal’ın kendilerini bir kıvama getirdiğini anlıyorlar. Kimseden cevap gelmeyince Rahmetli cevabı kendi veriyor “her oyuncu 4 dakika oynuyor ancak geri kalan 86 dakika ayağına top geldiğinde onu en iyi