Gönül Nağmeleri HUTBELER

1988 Martın son günleriydi…  Gazete pikajda çalışan Mustafa ikindi sonrası heyecanla yanıma gelip gördüğü uzun rüyayı anlatmaya başladı…  Sonunda: “O büyük ve dünyaca çok önemli sarayın içindekiler bir sarsıntı sonrasında birer birer merdivenden inip gittiler. Sonra bir Fatiha okuma tufanı  başladı. Aynı eda ve sedâ ile binlerce Fatiha birden okunuyordu. O ortam âdeta çınlıyordu. Ama okunuş ve nağmeler kulaklarıma çok tanıdık geliyordu. Hani Asrın Hatibinin heyecanlı ve gözyaşlı Cuma hutbelerini okuyup mihraba geçince bir Fatiha okuyuşu vardır ya işte öyle… Hepsi de aynı ritim ve aynı âhenkte…”

Bu mübarek kardeşi, ta İkinci Selim zamanında devletimizin özüne ve köküne cibilli düşmanlar tarafından sıza sıza musallat olan bir illetin günümüz temsilcileri  ‘Namaz kılıyor, tarikatçı…’ diye işinden atıp mağdur etmişlerdi…

Şimdi o muhteşem Cuma hutbeleri yazıya dökülmüş ve derlenip, “Gönül Nağmeleri  HUTBELER”  ismiyle Süreyya Yayınları tarafından kitap halinde neşredilmiş…

Ben 1966 martında ilk defa Hisar Camiinde onu dinlerken:  “Sahabeler ki, Kur’an’ın canlı tefsirleri…”  sözü duymuş ve hiç unutmamıştım….

O harika hutbelerde de şöyle diyordu:

“Peygambere indirilen Kur’an-ı dinledikleri vakit gözlerinin yaşa dolup taştığını görürsün…”

Necaşi ağlıyor, gözleri çağlayan gibi…

Ashab-ı sefine ağlıyor gözleri çağlayan gibi…

Ömer ağlıyor… İbn-i Ömer ağlıyor…

Ebu Hureyre ağlıyor…  Gözleri çağlayan gibi…

Yığın yığın günahın kendilerini zebun ettiği, bellerini kırdığı, boyunlarını büktüğü, kalbî hayatlarını öldürdüğü Müslüman cemaati ne yapıyor acaba?

Allah bunu bize sorarsa ne diyeceğiz?

Resulullah sorarsa ne diyeceğiz?