Halifelik iddiaları ve toplumdaki tefessüh

Bugün üzülerek ifade etmek gerekiyor ki en öndeki idarecilerden en geride olanlara kadar dini, ahlaki, vicdani bir tefessühün yaşandığı muhakkak. Bunun kısmen tabana, halka da yansıdığını söylemek yanlış olmaz. Buna şahit olabilecek o kadar olay var ki, Sedat Peker gibi insanların videoların da bahsedilen konuların binde biri bile doğru olsa -ki pek çoğunun maalesef doğru olduğu anlaşılıyor- öndeki yöneticilerin baştan ayağa, ne kadar pis işlere bulaştıkları akli, vicdani, dini, milli duygulardan ne kadar uzak kaldıkları bariz bir şekilde görülmektedir.

Bu ülkeyi yönetenler, yaşanan bunca olumsuzluklar karşısında içlerinde azıcık bir his duygu taşısalardı herhâlde yer yarılıp içine girmeleri gerekirdi. Ama öyle değil. Maalesef halkta da gerçek manada bir insan görmemiş, her gördüğüne insan diyerek sarılıyor ve onlara hiç de hak etmedikleri mevki makamlar vererek onları yüceltiyor. Anlaşılmaz, dini bir cehalet söz konusu. 

Bir lider düşünün ki, ağzından küfür sözleri hiç eksik olmadığı halde kendini veya icraatlarını tenkit edenlere ‘terbiyesiz’ diyor. O halde ya terbiyenin manasını ya da ne söylediğini bilmiyor veya lügatlerde ‘terbiye’ kelimesinin anlamı değiştirildi fakat henüz kimsenin haberi yok! Adı her gün, hukuki, dini pek çok şaibeli işlerle beraber anılması, toplumu birleştirmesi gerekirken ayrıştırıcı konuşma ve eylemler yapması, nezaket, nezahet ve faziletten mahrum ayak takımına yakışır tutum ve davranışlar sergilemesi acaba hangi halifenin ahlakında vardır. Kendisine bir kısım cahil insanların ‘Allah gibi’ demesine, peygamber yakıştırmalarına mukabil medya mecralarında bir tekzip yayınlamama bir estağfurullah bile demeye yanaşmama nasıl bir egodur?

Gerçek halifeler ki -onlar sadece Ebu Bekir, Ömer, Osman, Ali ve bir görüşe göre Ömer b Abdülaziz (ra) dir -onların gerçek halife oldukları bizzat Peygamber (as) tarafından tescillenmiştir. Hu