Harun Tokak - İnsanlar hikayeleriyle yaşar

İnsanlar geride hikâyeler bırakıyorlar.
Geride bir hikaye bırakmak için bizden önce gelip buraları yurt edinen arkadaşlarımız mütevazı bir binayı kültür merkezi olarak kiralamışlar.
Toplantılar, sohbetler, hafta sonu kursları, Kuran dersleri, bu mütevazı binada yapılıyor.  Cuma ve teravih namazları hep bu mütevazı binada kılınıyor.
Bu kültür merkezine giden yol Hacı Kemal Ağabey’in beldesiyle aynı adı taşıyan Belevi kasabasından geçiyor.
Bu sevimli belde bu mevsim çok güzel oluyor.
Yolların iki yanlarında sıralanmış badem ağaçları, sevgililerine gitmek için süslenmiş gelinler gibi çiçekli dallarından dökülen bahar gülücükleri ile gelip geçenleri selamlıyor.
Hacı Kemal Ağabey, liseden sonra Selçuk Belevi’deki çiftliklerinin başına geçiyor.
Kısa sürede temizliği, şık giyimi ve sosyal aktiviteleri ile dikkat çekiyor. Portakal, incir ve zeytin bahçelerinin verimini artırmak için projeler hazırlıyor.
Adnan Menderes baba dostudur. Çiftliğe sık sık uğramaktadır. Köşkü andıran tek katlı bahçeli ev, Menderes’ten sonra Demirel’in ve sonraki yıllarda da Özal’ın Ege Bölgesi Temsilciliği gibi çalışıyor. Misafirlerin biri geliyor, biri gidiyor.
Bu tecrübe onda ülke meselelerine dair bilinci daha da artırıyor.
Hep bir arayış içinde oluyor.
İzmir’de bulunduğu bir gün kulağına genç bir vaizin bahar şırıltılarını andıran sesi geliyor.
“İşte şimdi yıllar yılı aradığımı buldum.” diyor.
O genç vaiz F