'Her mevsim meyve verir'

“Güzel söz, kökü yerin derinliklerinde sâbit, dalları göklere serçekmiş bir ağaç gibidir. Rabbinin izniyle her mevsim meyve verir.” (İbrahim Suresi, 14/24-25)

Kur’an âyetleri kelime-i tayyibedirler. Her mevsim, her asır, her çağda, hatta her günde ayrı ayrı meyve verirler. Hatta her seviye insana, her an çeşit çeşit meyveleri, hatta âdeta Cennet meyveleri gibi rengi bir tadı ayrı yemişleri verirler. Üstad Bediüzzaman’ın tesbitiyle Kur’an Kelimeleri, birer melek-i nâtık gibi güzel mânâları ilham ederler… Müttekilere hidayet mânalarını ruhlarına üflerler.

Kur’an’dan, Kur’an âyetlerinden ve kelimelerinden süzülmüş ve sağılmış reşhalar olan Risale-i Nurlar ve Pırlanta Serileri de dayandıkları kaynaklar itibariyle böyle bir güzelliğe mazhardırlar. Onları uydurma kanunlarla kısıtlayamazsınız, onları zindanlara hapsedemezsiniz; onlar demirden, çelikten duvarları bile deler geçer, lem’a lem’a şua şua yayılırlar. Nur Letâfetinde cihana dağılırlar. Sıza sıza göl olur, sonra çağlayan olur akar giderler.

“(Fiil çekimlerinde olduğu gibi) Lâfız değişir, ama mânâ bâki kalır. Kabuk parçalanır, öz bâki kalır. (…) Madde dağılır, nur bâki kalır.” (Şemme Risalesi)

“Ama Hizmet ise, Allah’a hamd ve şükürler olsun, Kur’anî ve îmanî Hizmette Cenab-ı Hak rahmetiyle öyle kardeşleri bana vermiş ki; vefatım ile, o Hizmet bir merkezde yapılmasına bedel, çok merkezlerde  yapılacak. Benim dilim ölüm ile susturulsa; pek çok kuvvetli diller, benim dilime bedel konuşacaklar, o Hizmeti devam ettirecekler. Hatta diyebilirim ki: nasıl ki, bir tane tohum toprak altına girip ölmesiyle bir sümbül hayatını netice verir; BİR  TANEYE  bedel, YÜZ  TANE  VAZİFE  BAŞINA  GEÇER.” (Yirmi Dokuzuncu Mektup Altıncı Risale)

Bütün onlar