Hizmet Gönüllüleri için yeni bir dönem başladı....

Tarih boyunca peygamberlerin, evliyanın, asfiyanın; hayatını Allah’ın rızasına vakfedenlerin, insanları iyiye ve doğruya yönlendirenlerin, tebliğ ve irşada koşanların ve onlara tabi olanların mutlaka karşılaşacağı ve içinde bulunacakları iki ana dönem var. Birincisi tebliğ dönemi, ikincisi o tebliğe liyakat sınavı dönemi. Bu dönemleri Hizmet açısından gözden geçirelim.

Hocaefendi, 70’lerden sayarsak yaklaşık 50 yıldır insan yetiştiriyor. Yarım asırdır bir neslin inşası için fiili ve kavli dua ediyor.

Hizmet, ülke sınırları dahilinde her seviyede insana bir biçimde anlatıldı. Dine ve mukaddesata cibilli olarak karşı çıkmayan herkes “geldi”, “dinledi” ve sonuçta kararını verdi. Katıldı veya katılmadı. Varlığı sorgulayan, gönlünde merak saiki olan her insan için “doğru”yu görmek ve destek olmak fırsat doğdu.

Kapı sonuna kadar hep açık oldu.

Milyonlarca insan “Hizmet”e koştu. Kabaca üçe ayıralım:

– Kahir ekseriyet belki yüzde 95 halisane hizmet etti. Esnaf, ev hanımı, öğretmen, doktor, mühendis… Bu büyük çoğunluk kılı kırk yararak hizmet etti. Bunların ekseriyetine (Tevbe, 100) ayeti işaret ediyor denebilir.

– Küçük bir kısım ise -Benim de içinde olduğum grup- “yetiştiği şartların çocuğu” olarak Hizmet’e girdi. Çevresinden, ailesinden, geleneklerinden, eski ideolojisinden sıyrılamadı. Kalan artıklarla Hizmet kervanına katıldı. Hizmet düsturlarını, şahsi kriterleriyle harmanladı. Bazen “yalan”la hizmet olacağını sandı. Bazen güç zehirlenmesine maruz kaldı. Bazen egosuna mağlup oldu. Bunların niyeti de halisti ama sonuç sı