Hizmet Hareketi AKP'yi niye destekledi?

İstanbul’un tarihi camilerinden birinde, ihtiyar bir ağacın gölgesinde sıcak bir ramazan günü yaşandı bu hatıra. Hatırlayanlarınız vardır muhakkak; hani zabıtaların gelip bizi bütün izinlerimiz olmasına rağmen avlusundan atmaya çalıştıkları cami… Bunu yazarken de utanıyorum açıkcası. O günden sonra öyle acımasızlıklar, öyle zulümler yaşandı ki bizim yaşadıklarımızın anlatılacak bir tarafı yok.

O günkü program konuğumuz hem benim için hem de izleyicilerimiz için çok kıymetli bir isimdi. Önceki yıllarda ramazan programlarımıza konuk olabilmek, damardan bir kur’an okuyabilmek, şöyle coşkulu bir dua edebilmek için sıraya geçen, araya hatırlı kimseleri sokan pek mübarek hocalar bizim mahalleden uzaklaşıvermişlerdi nedense! Yani bizim programa konuk olmak sadece ilim değil cesaret de istemeye başlamıştı. Ve işte o gün gelen konuğumuzda ilmin de cesaretin de hası vardı.

Tahmin ediyorum bir programın açılışında konuştum bir de kapanışında. Onun dışında o anlattı ben dinledim, izleyenlerle birlikte. O ramazan ayı ülkemiz için de kırılma noktasıydı. Hırsızlar, polisleri bir sahur vakti tutuklattırmıştı. Anadolu haramla helal arasındaki son virajda direksiyon hakimiyetini kaybetmek üzereydi. Belki o gün millet, vicdanına danışsa, hakkın yanında dursa bugün yaşanan zulümler hiç yaşanmayabilirdi ama olmadı.

İşte o günlerin hissiyatı da vardı programda. Zaten gazetedeki köşesinde Kuran ve sünnet rehberliğinde hakikati anlatmaktan geri durmayan bir adamdı. Canlı yayında da aynı heyecanla anlattı, anlatması gerekenleri. Reklam arasında bir soru sordum. Aldığım cevap o günden beri hafızamda sağlam bir şekilde duruyor. Ve çok insana da anlattım bunu.

– Bu adamların bunca harama batması, hukuktan uzaklaşması, zulmetmesi beklenmedik bir şey miydi?

– Hayır, değildi.

– İyi de o zaman biz neden destek verdik?