Hizmet Hareketi ve hasar tespiti...

VEYSEL AYHAN- TR724.COM

Bediüzzaman Hazretleri’nin dikkat çektiği ve önem atfettiği dört kelime var: “Kırk sene ömrümde, otuz sene tahsilimde yalnız dört kelimeyle dört kelâm öğrendim… Kelimelerden maksat, mânâ-yı harfî, mânâ-yı ismî, niyet, nazar’dır.”

Üzerinde duracağım kelime: ‘nazar’.

Yani, bakış açısı.

Durduğum yer.

Gözlem yapmak için seçtiğim nokta.

Kimisi bir futbol maçını değerlendirirken “gol” sayısını baz alır. Kiminin kriteri güzel futboldur. Top toplayıcı için sahadan çıkan top sayısı önemlidir. Polis için en iyi maç olay çıkmayan maçtır. Bahis oynayan içinse iddia ettiği sonuç en iyi sonuçtur. Kapılardaki seyyar satıcılar için ise en iyi futbol maçı en çok seyircinin olduğu maçtır.

‘Semere’ izafidir, değişkendir. Herkes farklı bir gözle bakar, arzu ettiği sonucun peşine düşer. O gerçekleşmezse sonuç onun ‘nazar’ında hezimettir.

HİZMET NEDİR?

Hizmet’i değerlendirirken ve eleştirirken şu bakış açıları öne çıkıyor:

Hizmet bir eğitim hareketidir. Okul açar, öğrenci yetiştirir.

Hizmet her mahfilde itibar görmesi gereken bir sivil toplum hareketidir.

Hizmet ihtiyaç sahiplerinin yardımına koşan insanî bir yardım teşkilatıdır.

Hizmet bir ilâ-yı kelimetullah hareketidir. Amacı “emr-i bi’l maruf, nehy-i ani’l münker”dir.

Hizmet tasavvufi bir harekettir. Amaç insanları “Kalbin Zümrüt Tepeleri”nde dolaştırmak, onlara velayet kapılarını açmaktır.

 
Bu tanımları yapmakta herkes hürdür. İsabet eder, etmez ayrı mesele.

Mesela bana göre “Hizmet” tek başına yukarıdakilerin hiçbir değildir.

Hizmet, Allah’ın rızasını kazanmak için bir arayış içinde olmaktır. Bu arayışı fiili bir duaya çevirmek için bir takım ‘araç’lara başvurmaktır.

Bu araçlar ‘okul’ olabilir, ‘burs’ olabilir, ‘sohbet’ olabilir, ‘himmet’ olabilir.

Bu araçların hiç birinin peşine ‘amaç’ olarak koşulmaz. Hiçbiri ‘kutsal’ değildir. Kuts