[Hücreden Mektup] Yusuf Olabilmek!

Bugün bayram… Hz. İbrahim ve Hz. İsmail’in sırlı imtihandan alnının akıyla çıktığı bir günün bayramı. İbrahimilerin (A.S), Hz. Yusufilerin (AS) ve Muhammedilerin (SAV) bayramı… Bu nedenle bugün siyaset yazmayacağım. 5 yıldır hücresinde Yusufi bir duruş sergileyen bir dostumun bana gönderdiği makaleye paylaşacağım sizlerle… Hz. Yakup sabrıyla Hz. Yusuf metanetiyle okumanız dileğiyle…

                       

“Bu hücreye kapatılalı 5 yıl oldu. Ömrümde izlemediğim kadar çok televizyon izledim. Yanlış anlaşılmasın, belki akşamları iki saat. O da ilgimi çeken bir şey yakalayabilirsem. Ama özgür hayatımda neredeyse hiç televizyon izlemediğimden toplamda bu değerlendirmeyi yapabilirim. Hz. Yusuf burada izlediğim ve çok etkilendiğim bir dizi. Zaman zaman gözlerimin yaşlandığı, zaman zaman derin düşüncelere daldığım, neticede izlerken hayatı yaşadığım, keyif aldığım ender anları yaşattı bana.

Yusuf peygamberin kıssası örnek alınacak ibretlerle dolu. Bir babanın, bir annenin, bir kardeşin, bir bayanın, bir delikanlının ve nihayetinde hapishanede yaşayan bir insanın ayrı ayrı kendilerince alacakları ibretler var. Bu nedenle Kuran’da kıssaların en güzeli ifadesi kullanılmış. Bana göre bu ifade, günlük hayatımızda uygulamaya dökebileceğimiz çok sayıda örneklerin olduğu anlamına gelmektedir. Özetle, ebedi güzelliğin gerçek yüzünü görmüş bir gözün, geçici güzelliğin cilvelerine nasıl bir küçümseme ile baktığını anlatıyor.

Kıssa kısaca şöyle…

Hz. Yusuf on yaşı civarlarında annesini kaybetmiştir. Babası Hz. Yakup, annesi ölmüş küçük Yusuf’a diğer kardeşlerine oranla daha fazla şefkat göstermektedir. Hz. Yusuf, rüyasında on bir yıldızın, güneşin ve ayın önünde secde ettiklerini görür. Rüyasını babasına anlatır. Babası peygamberlik sil