[Hüseyin Odabaşı] Psikolojik taarruz

Bu süreç başladığında her taraftan her yanda sarma hareketi yaptılar. Devletin her birimini üzerimize saldılar. Yetmiyormuş gibi psikolojik harp taktiklerine baş vurdular.  Demek ki halk desteği olmadığı için başarısız olan 28 Şubat darbe girişimlerinden iyi ders çıkarmışlardı. Çünkü halkın nadide evlatlarını dövüyor olsalar da yine halkın desteğine ihtiyaçları vardı. Kandırarak da olsa bu tür darbeleri daha rahat bir zeminde gerçekleştirebilmek için özellikle halkın desteğini temin etmek veya olmuyorsa onları uyutmak veya en azından kafalarını karıştırmak gerekiyordu.  Psikolojik harp bunun içindi. Yıllar önce İnönü; “Şartlar tamam olduğu zaman milletler için ihtilal(darbe) meşru bir haktır." sözü ile tam da bu gerçeği ifade etmişti. “Şartların olgunlaşması” demek halkın içine düşürüldüğü onulmaz dertlerine karşı darbeden başka çare ve çözümün kalmadığını onlara psikolojik olarak kabul ettirmek demekti. Denize düşen yılana sarılır misali. 

Fakat bu sefer tam da böyle olmadı. Birileri darbe yapıyor veya yaptı diye darbeler yapıldı. Toplum mühendisliği harikası olan ve daha çok halkın psikolojisini etkilemek amacıyla bir darbe algısı mizanseni inşa edildi. Bu inşa edilen darbe sanaldı ancak ardı sıra yapılacak olan onlarca darbeyi legal hale getirdi, makulleştirdi.  Hayret edilecek şekilde halk ise “birileri darbe yapmak istedi onlara ne yapsak hak” diyerek darbe yaptığı söylenen kesime tuzak kurulup kurulmadığını sorgulamadan onlarca kez ağırlaştırılmış ağır darbeleri kabullendi, boyun eğdi, vaziyete uyum sağıldı.  Demek ki, bu devletin kadiminden beri hemen 10 senede bir darbe yapanlar, balyozlarla vura vura milleti kendilerine benzetmişlerdi.  

Psikolojik hareket bir taraftan cemaati halk nazarında suçlu göstermeyi temine yönelikken diğer taraftan da Cemaatin içini bölüp parçalayıp mecalsiz bırakmak veya en azında