İhlastan İçtihada

İçtihat Risalesi dinin veya dinin bir grubun yaşayabilmesi için gerekli olan hakikatlerden bahseder. Dini yaşamın reçetesi gibidir. Çünkü dinin bütün şart ve zamanlara uyum sağlaması ve hatta o şart ve zamanı kendi lehine çevirebilmesinin formülleri “içtihat” gerçeğinde saklıdır.  

Şu satırları lütfen can kulağı ile dinleyelim: “Bir su muhtelif mizaçları hastalara göre nasıl beş hüküm alır... Şöyle ki: Birisine hastalığın mizacına göre su, ilaçtır; tıbben vaciptir. Diğer birisine az zarar verir; tıbben ona mekruhtur. Diğer birisine zararsız menfaat verir; tıbben ona sünnettir... İşte hak burada taaddüt etti. Beşi de haktır. Sen diyebilir misin ki: “Su yalnız ilaçtır, yalnız vaciptir, başka hükmü yoktur.”

İşte bunun gibi ahkam-ı ilahiye –mezheplere, hikmet-i ilahiyenin sevkiyle ittiba edenlere -göre değişir; hem hak olarak değişir ve her birisi de hak olur, maslahat olur.” (İçtihat Risalesi)

Bu vardığımız kanaat Türkiye'de ve kısman de dünyada baskı ve zulümlere maruz kalıp yok edilmek istenen Hizmet hareketi için de geçerlidir. Bu risalede anlatılanlarda Hizmet Hareketinin modern dünyada varlığını devam ettirerek geleceğe yürümesinin doneleri, düsturları saklıdır. 

İçtihat Risalesi İmam Şafi’nin usul-i fıkhı(er- Risale) gibi bu Hizmetin dini ve İslami bir yol tutup özünü çağın hastalıklarına karşı koruyarak geleceğe yürümesini mümkün kılar.  Usul- u fıkıh gibi İçtihat Risalesi de Hizmettin Anayasasıdır desek mübalağa olmaz. Gelenek veya yenilikçiliğin neresinde olmalıyız. Veya ne kadar gelenekçi ne kadar yenilikçi olmalıyız. Tüm bunların ölçüsünü İçtihat risalesinde görebiliriz. Evet öyle bir yenilikçilik olmalı ki başkalaşma ve değişme anlamına gelmesin. Öyle bir gelenekçi olmalıyız ki donma ve taassup anlamına da gelmesin. İşte kimliğimiz