İhmaller karşısında kadere sığınmak ne kadar doğru?

6 Şubat Kahramanmaraş depremi ülke ve insanımızda şok tesir oluşturdu. Gün geçtikçe depremin verdiği can ve mal zayiatı artıkça arttı ve tahminlerin çok üstünde seyretti. Bu tür felaketlerin kişiler ve toplum üzerinde şuuraltı derin izler bıraktığı/bırakacağı, maddi manevi çok büyük yaralar açtığı/açabileceği bilinen bir husustur.

Maddi yaraların sarılması için bütün millet, dünyanın pek çok ülkesi, sevgi, şefkat ve fedakârlık duyguları ile seferber oldular. Deprem yaralarının sarılmasının bir hayli zaman alacağı muhakkaktır. Bu depremin ardından Cumhurbaşkanının insanları teselli için sarf ettiği’ Bunlar kader planında olan şeyler...’ demesi eksik ve maalesef problemli bir söylemdir.

Cumhurbaşkanı ve hükümet yetkililerinin her musibet ve felaketten sonra iradi veya gayr-i iradi kaderi kendilerine kalkan yaparak onun arkasına sığınmaları doğru olmadığı gibi realiteye, dine, kadere ve bir müminin Allah saygı anlayışına ters, yanlış bir yaklaşımdır. Çünkü;

   

1-Kader; insan ve kainatla ilgili Allah’ın ilmindeki plan ve projedir. O ilahi plan ve projede kıyamete kadar olacak her şey planlanmış ve zamanı gelince de uygulaması (kaza) gerçekleşmektedir. Sadece insan için farklı bir durum söz konusudur, o da insan kaderinin onun hür iradesine bağlı olarak planlandığıdır. Dolayısıyla da insan iki şeyden birini seçer, Allah da dilerse yaratır. İyi veya kötüyü, doğru veya yanlışı seçmek kula, yaratmak ise Allah’a (cc) aittir. Realite planından bakıldığında her insan fiillerinde ‘İrade; iki şeyden birini seçme yetisinin kendinde olduğunu bilir, anlayabilir. Dolayısıyla meseleye bir yönetici açısından deprem özelinde bakıldığında kural ve kanunları; imar kanunlarını işletip işletmeme, takip edip etmeme, gibi hususlar ‘İrade sahibi’ olan yöneticinin onun ait olduğu hükümet veya partinin kendi tercih, kararlarıdır. 

Bir kişi veya grubun hür irade