İşkence ve Kul Hakkı

İşkence kabul edilmesi mümkün olmayan bir insanlık suçudur. Ve bu suçun zaman aşımı yoktur. Bir insanın veya bir grubun veya kendilerini devlet yerine koyanların başkalarının yaşam haklarına zarar verecek şekilde müdahale etmelerine engel olmanın en etkili metodu hukuka, yasalara ve kanuniliğe dönmektir. İşkenceyi kurdukları rejimin ayakta kalabilmesi için bir metot diye kullanan diktatörlerin dahi kural ve kanunları vardır. Fakat bu kanunların evrensel hukuk normlarına uyum ve uygunluk içinde olmaları gerekir. Okullarımızda öyle bir eğitim verilmelidir ki görüşü mezhebi ırkı, fikri ve yaşam şekli ne olursa olsun hiçbir gerekçe işkence yapılmasını halkın nazarında mazur hale getirmemelidir. İşin püf noktası burasıdır. “Bizden olmayan gerekirse her türlü kötü muameleyi hak eder” anlayışının şuur altı müktesabatlarımızdan silinmesi gerekir.  

Ne yalan söyleyeyim 80 darbesinden sonra Türkiye'de özellikle hapishanelerdeki işkencelerin artık tarihin derin kuyularına gömüldüğünü sanmıştım. Çünkü 700 binden fazla kimse adli işlem gördüğü bu darbe arifesinde sistematik hale gelen işkencelerle hukuki hakların ihmal etmenin ağır faturasını bu millet ödedi. Bu ağır fatura ödendi ve bitti sanmıştım. Ama yanılmışım. Kürtlere yapılan işkenceleri görememişim. Ölsün diye helikopterden insanlar yere atıldı bu memlekette. Çırılçıplak soyulup halkın gelip geçtiği meydanlarda itilip kakılanlar, teşhir edilenler oldu.  2016’da ne olduğu belli olmayan darbe girişiminden sonra ise zaten belli seviyede varlığını devam ettirmekte işkence olağanüstü hal ilan edildiğinden kanserli hücrenin metastaz olup bütün vücuda yayılması gibi yayıldı, önlenemez bir hal aldı. Şimdi ise mağdurları, mazlumları, adli işlem görme süreci yaşayan namzetleri Allah korusun!

Deva Partisi kurucularından olan Mustafa Yeneroğlu’nun ifadesine göre darbe sürecinden sonra 2 milyona yakın insan adli işlem gördü. A