İslam'da Peygamberlere Saygı

Allah Teala, insanlar arasından bazı kimseleri, peygamberlik gibi özel ve önemli bir görev için seçmiştir. Bu seçkin kullar, Allah’tan aldıkları ilahi mesajları, eksiksiz, kusursuz ve hiçbir şeyden çekinmeden insanlara ulaştıran peygamberlerdir. 

İslam inanç esasları bakımından peygamberlerin ayrılmaz ve zaruri kabul edilen beş temel özelliği vardır ve bunlar peygamberler için zaruri sıfatlardır. Sıdk, emanet, tebliğ, fetânet ve ismet. 

Mü’min, ayrım yapmadan bütün peygamberlere inanır. Bu yaklaşım, imanın temel şartlarındandır. Kur’ân’da peygamberler için kullanılan hitaplar, tasvirler ve nitelemeler oldukça dikkat çekicidir. 

Kur'ân-ı Kerim, bütün peygamberlerin uyulmak ve örnek alınmak için gönderildiğini belirtir. Onların hayatlarında en küçük bir kayma, inhiraf ve falsonun olmadığını, bu güzîde kulların en şerefli görev olan Allah’ın elçiliğini yaptıklarını hatırlatır. Bununla da onları saygın birer peygamber, dünya-ahiret dengesini kurduran birer rehber ve ilahi sırlara vakıf birer örnek olduklarına dikkatleri çeker.  

Kur’ân-ı Kerim, her devirde Allah Teâlâ’nın insanlara nebîler ve resûller gönderdiğini ve kanunları, kâideleri, ahlaki prensipleri, dua ve zikirleri ihtiva eden suhuf/sahifeleri ve kütüp/kitapları vahyettiğini sıklıkla hatırlatır. Çok sarih bir şekilde Hz. İbrahim’in Sahîfe’lerinden, Hz. Mûsâ’nın Sahîfe’lerinden (yahut Tevrat’tan), Hz. Dâvûd’a gelen Zebûr’dan ve nihayet Hz.Îsâ'ya gelen İncil’den bahseder. Aynı zamanda Allah Teâla her peygamberden, kendinden sonra gelecek olan peygambere iman için söz aldığını hatırlatır ki, bu da peygamberler arasındaki birbirlerini kabul etmenin ve aynı zamanda birbirlerine olan saygının bir tezahürüdür.

Hz. Peygamber’in (s.a.s.) hayatı dikkatle incelendiğinde, kendi