İtinayla iftira atanların pîri

Emine Eroğlu'nun TR724.com'da yayınlanan  ' İtinayla iftira atanların pîri ' yazısını Asım Yıldırım seslendirdi.... Okunan yazı MC EU TV'de kilp haline yayınlandı... 

Firavun’u gücü, Karun’u serveti, Haman’ı zekâsı zehirlemişti.

Onu rekabet duygusu, görünme arzusu, alkış ve iltifat tiryakiliği zehirledi.

Hakikatten önce o hakikatin kendisiyle temsil edilmiyor oluşuna itiraz etti.

Aşağılayıp karaladığı “sıradan” insanlarla aynı cenneti paylaşmaktansa cehenneme gitmeyi tercih etti.

Kendisini seçmeyen bir Allah’a iman etmek istemedi.

Aklına sığıştıramadı, “Taif’te Urve b. Mesut, Mekke’de Velid b. Muğire gibi peygamberliğe daha layık isimler varken, nasıl oluyor da Ebû Talib’in yetimi gibi fakir ve kimsesiz bir insan peygamber olabiliyor?”

Şeytan’ın Hazreti Adem’le sınanması gibi “insan-ı kamil”le sınandı.

Yoklukla değil, varlıkla imtihan edildi.

Kendine takıldı.

Ebedi hüsrana uğrayanlardan oldu.

ZAAFLARIN PERÇEMİ

Biliyordu. Kur’an’ın Allah kelamı olduğunu gayet iyi biliyordu. Gelişmiş bir şiir zevki, güçlü bir hitabet yeteneği vardı. “İçinizde şiiri, kasideyi ve cin sözlerini benden daha iyi bilen biri yoktur. O’nun söylediği bunların hiçbirine benzemiyor” diyordu.

Resûl-i Ekrem’le (sallallâhu aleyhi ve sellem) karşılaşmış, İlahi beyanı dinlemiş, sözden iyi anladığı için de Kur’ân’ın ifadelerinin tesirinde kalmış ve O’nun bir beşer kelâmı olamayacağını hissetmişti.

Fakat manipüle edilmeye o denli elverişliydi ki… Ebu Cehil, kendinden gayet emin, “Ben onun hakkından gelirim.” diyor ve hakkından da geliyordu.