Kaçırılan insanların ‘bulunma noktası’: Ankara TEM

Lübnan’da sahte pasaportla yakalanmıştı. Beş gün gözaltında tuttular. Sonra gözlerini bağlayıp ellerini arkadan kelepçelediler. Nereye götürüldüğünü bilmiyordu.

Kelepçelerini ve gözbağını çıkardılar. Geldikleri yer bir havaalanının özel girişiydi.

Kör bir noktada yüzlerini göremediği kişilere teslim edildi.

Gözlerini bağlayıp kafasına çuval geçirildi teslim edildiği kişiler tarafından. Elleri yeniden arkadan kelepçelendi.

Özel bir uçağa bindirilip yaklaşık bir saatlik yolculuktan sonra götürüldüğü yerde çırılçıplak soyularak süngerli bir hücreye atıldı.

Altı ay boyunca, kesintisiz bir şekilde işkencenin tüm yöntemleri denendi üzerinde; kaba dayak, elektrik verme, copla cinsel bölgelerine zorlama, suyla boğma, zorla besleme, parmaklarını yakma, tabutluk denilen kutunun içinde tutma, falaka, Filistin askısı…

Fiziksel, cinsel ve psikolojik işkencelere maruz kaldı altı ay boyunca. Yaşadıkları nedeniyle vücudunda yüzlerce yara oluştu. 40 kiloya düştü.

İşkenceyi, insan anatomisi hakkında eğitim gördüklerini söyleyen kişiler yapıyordu. Bedeni defalarca iflas etmişti. Özel bir ekip tarafından tedavi edilip tekrar işkenceye devam ediliyordu.

Revirde tedavi edilirken dışarıdan gelen bir kadın sesi duymuştu. “Komisyon gelecek. Bundan sonra şöyle olsun” gibi cümleler kullanıyordu sesini duyduğu kadın. Hem kadının konuşmasından, hem de hücrenin üst katındaki mesai saatlerinde gelen ayak seslerinden tutulduğu yerin resmî bir kurumun bodrum katı olduğunu tahmin ediyordu.