[Kadir Gürcan] Gün ağardığında ne olur?

Saray'ın iç-dış gündemi takip ve duruma göre vaziyet alma konusunda altında ezildiği ekonomi kadar aşılmaz sorunları var. “Dediğim dedik çaldığım düdük!” kibrinin ülkeye verdiği zararın telafi imkânı yok. “Telafisi zor!” diyemiyorum! O bile bir umut ama, heyhat! Hazretin kontrolünü kaybedip zıvanadan çıktığı zamanlarda ne söylediğini bilememesi kronik sorunların dışa vuran derin semptomları.

Rusya-Ukrayna krizi, milenyumun ikinci çeyreği için önemli işaret taşı, dönüm noktası oldu. Bundan sonraki bölgesel ya da global krizlere karşı oluşturulacak konsensuslar için iyi bir model de sayılabilir. Bulunduğu coğrafyada saldırgan tavırları ile terör estiren imparatorluk döküntüleri ders alır mı? Hiç zannetmiyoruz!

Putin'in saldırı hazırlıkları konuşulmaya başladığında, iki ülke arasındaki ilişkileri yakından takip edenler, işin savaşa gidip dayanacağını çok önceden tahmin etmişlerdi. Kremlin bu kez de kimseyi şaşırtmadı. Meğer Putin'in mehter yürüyüşü ile iki ileri bir geri manevralarının tamamı, Rus yayılmacılığı için zaman kazanma gayretleri değil miymiş?

Ukrayna meselesi Putin için 2014 yılında yarım kalmış bir hesabın, kimvurduya getirilme telaşıydı. Sekiz senelik hesap çarşıya uymadı. Putin'in şahsi takıntısı, Ukrayna işgalini Rus halkının değil Putin'in savaşı haline dönüştürdü. Geçtiğimiz üç ay içinde A Takımı içindeki kumandan kadrosunda verdiği fireler, yakın çevresini dahi kendi ajandası için ikna edemediğini gösteriyor. Daha geçen hafta muvazzaf beş generalini kapının önüne koyuverdi. Ölümüne muhafazakâr Rus halkı, umulur ki, Rusya'nın Putin'den daha büyük olduğu gerçeğini bir kez daha düşünmeye başlar. Ülkenin tekrar inşası ise ayrı bir çile.

Birkaç gün önce Zelensky, Trump taraftarı ABD'li gazetecinin “Trump olsaydı bu savaş olmazdı!” şeklindeki provokatif yorumuna cevap verme ihtiyacı