Kalblerimizi Kaydırma Allah'ım!...

Allah’a ibadeti varlıklarının gayesi bilen müminler, ibadetle birlikte duaya da fevkalâde önem verirler.. Maddî-mânevî sebeplere riayet etmekle birlikte gönüllerini de Rahman ve  Rahim olan Allah’a açıp yalvarmayı da asla ihmal etmezler. Dua ederken, ümit ve beklentiyle birlikte, mehabet ve endişeyi de iç içe yaşarlar. Cenâb-ı Hakk’ın rahmet ve inayet kapılarının daima açık bulunduğunu düşünür ve gece-gündüz, yüksek sesle ya da fısıltı halinde, gizli ya da açıktan dua dua yalvarırlar.

Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem: 

“Allahümme ya Mukallibel kulûb, sebbit kalbî ala dînike – Ey kalbleri evirip çeviren Allahım! Benim kalbimi de dininde sabitleyip perçinle.” duasını dilinden hiç düşürmemiştir. 

Başka bir duada da sürekli: “Allahümme ya Musarrifel Kulûb, sarrif kulûbenâ ilâ tâatik – Ey kalbleri evirip çeviren Rabbim, kalblerimizi ibadet ü tâatine yönlendir!” demiştir. 

Rasûl-i Ekrem Efendimiz dilinden düşürmediği bu duada “Benim kalbimi de dininde sâbit eyle!” demektedir. Bu duayı yaparken Efendimizin endişesi mi vardı, asla ve kat’a! Cenâb-ı Allah ona imanı lutfederken aynı zamanda imanı Habibi’nin kalbine perçinlemişti. 

Efendimiz bu duayı yaparken, bize aynı zamanda, günlük hayatın akışında karşılaştığımız her olayda, istikameti korumamız için kendimize bir telkinde bulunmamızı tavsiye buyuruyor. Bu tavrıyla bize: “Sakın, bu konuda kusur etmeyin; Allah’ın himayesine girin, sürekli O’na yönelip dua dua yalvarın” diyor.

Senin Rızanı istiyorum Allah’ım!..