[Kamil Ergin ] Kazan doğurdu

KAZAN DOĞURDU

Türkiye son yıllarda müthiş bir kimlik çatışması yaşıyor. Polisi yakalayan hırsızlar, adalet ve emniyeti sorgulayan mafya liderleri, halkın bildiğini gizlemeye çalışan gazeteciler… 

Söylenenler, yaşananlar sürreal şeyler. Binbir gece masallarını hatmediyor gibiyiz. Olaylar ve karakterler o kadar iç içe girmiş ki meşhur ifadeyle at izi it izine karışmış. Bakmayın milyonlarca izlenen videolara. Gerçekte kimse kimseyi dinlemiyor. Bütün ülke çayını demleyip çekirdeğini alarak ‘yar bana bir eğlence’ kıvamında sanki Hacivat’la Karagöz’ü izliyor. Herkes kendi masalını anlatıyor ve anlattığı hikayede başrolü oynuyor. Bazen hikayeler kesişiyor ve küçük heyacanlar yaşıyoruz. Ne dediğimin anlaşılması için size bir Keloğlan masalı da ben anlatayım:

Keloğlan bir gün göle peynir çalmaya gitmiş. Bunu gören Nasrettin hoca ‘Ey Keloğlan, bil ki bu göl maya tutmaz’ demiş. Oradan geçmekte olan Temel sohbete dahil olup cevabı yapıştırmış: ‘Ya tutarsa?’ Rivayet o ki tartışmadan sonra herkes kendi fıkrasına geri dönmüş. 

Bir zamanlar hayırsever işadamı Reza Zarrab’ı konuşuyorduk. Sonrasında devrik başbakan Davutoğlu ve dengeci Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ü. Birkaç ay önce özgül ağırlık Bülent Arınç ve ardından görevden affedilen Damat Berat’ı. Aralarda kızağa çekilen, kalemi kırılan, yağlı kazığa oturtulan ya da emekliye ayrılan onlarca isim ya da grup. Şimdi ise Sedat Peker ve Süleyman Soylu çekişmesini. 

Brezilya’da bir deyim vardır: 'Bu kavganın sonu pizzacıda biter' diye. Çözümsüz siyasi kavgalardan sonra taraflar birlikte pizzacıya giderek uzlaşırlar ve herkes kendine bir rol biçip eski düzeni devam ettirir. Bu masalın sonu da Türk geleneklerine uygun şekilde köfteci Y