Bu ekini ekenler bile

Arkadaşımız Prof.  Dr.  Yunus  Serin,  çimler üzerine yazdığı yazısında, çimlerin biçim zamanı ile ilgili durumları, Hizmetin başına gelen bu SÜREÇ  ile mukayese ederek zamanın bir ALTIN  DİLİMİNDEN bahsediyor. Bu hususta, Fetih Suresinin son ayetlerinin bu mesele ile ilgili olduğunu düşündüğüm için üzerlerinde bir durmak istiyorum:

“Sahabelerin İncil’deki sıfatları da şudur: ‘Ke zer’ın’ yani bir EKİN  gibi ki, ‘Ahrace şat ehû’:  filizini çıkarmış, yani çimi sürgünü yarmış, çatallanmış ‘Fe âzerahû’ derken onu kuvvetlendirmiş, başak çıkarmaya başlamış ‘Fe’stağleza’: derken kalınlaşmış ‘Fe’stevâ alâ sûkıhî’  derken sâkları (sapları)  üzere bir düzeye dizilmiş gövdelerinde ZAYIFLIK  yok,  YATIK  değil,  DİK ve  DÜZGÜN, öyle bir terbiye ile MUNTAZAM bir şekilde YETİŞMİŞ,  ÖYLE  DÜZGÜN,  ÖYLE  DOLGUN, ÖYLE  BEREKETLİ  ‘Yu’cibü’zürrâ’ öyle ki, ekenlerin / ekincilerin  hoşuna gider toprak sahipleri ve EĞİTİM-ÖĞRETİM  ÜSTADLARI  onları gördükçe imrenir. (Onları yetiştirenler bile bu sürpriz gelişme karşısında şaşırır, hayret ve  hayranlık duygusu içinde kalırlar. A.A.)  Bunların niçin böyle yetiştirildiğine gelince, ‘Li yeğiza bihimü’l-küffara’  Onlarla kâfirleri öfkelendirmek için, yetiştirilmişlerdir.” (Elmalılı  Tefsiri) 

Fetih Suresinin bu âyetleri, Üstad Bediüzzaman Hazretlerinin her öğlen namazının tesbihatını bitirdikten sonra her zaman okuduğu ve talebelerine de okutturduğu âyetlerdir. Dolayısı ile bu Hizmet-i İmaniye ve Kur’aniye ile çok alâkalıdır. Dolayısıyla Efendimizin (S.A.S.) asırlar evvel sahabelerine haber verdiği âhir zamandaki “kardeşleri’ ne de bir işaret vardır. Mekke’de iki buçuk sene süren boykot olayına benzer bu günlerde yaşadığımız süreçlerden sonraki – hem de önceki günlerin tarihlerine işaretler vardır… (1393=1957)  Miladîd