'Kimsenin umurunda değiliz, dışarıda bir virgül kadar mevzu bahsimiz yapılmıyor'

Bir terörist olarak tutuklanmıştık. Ne kadar da bu sıfata çok uzak bir yaşantımız olsa da kendi aramızda şakasına alışmıştık. Bu bölümde terörist olarak bir günümüzü nasıl yaşadığımızı neler yaptığımızı anlatmaya çalışacağım. Öncelikle belirtmem gerekir ki bu yazdığım yaşantı sadece bizim koğuş için geçerli. Diğer koğuşlarda kalan arkadaşlar farklı sistemlerde kurabiliyorlar ama farklılıklar sadece saat değişikliği gibi ufak tefek farklılıklar, genel hatlarıyla bizim koğuşlarındaki yaşam aynı.

Sabah kalkıyoruz bazı arkadaşlar molotof kokteyl hazırlıyor, bazısı duvarlara slogan falan yazıyor, kavgalar başlıyor, biri diğerine bıçak çekiyor desem tabiî ki de inanmayın bizim terör örgütü diğerlerinden çok farklı. Bizimkisine bir isim takacak olursak belki NFK’nın merhamet çetesi veya mazlumlar diyarı veya türevleri olabilir.

Yedikule hastanesine giderken yanıma bir adli suçluyu verdiler, beraber gittik. Yolda konuşurken koğuşlarındaki sistemi sordum. Her yerde sigara içiyorlarmış, yardımlaşma olmazmış, kahvaltı yokmuş. Sadece bir kişi ortacı oluyormuş, tüm işleri o şahıs yapıyormuş. Daha önce ortalığı karıştırmak için adli suçlularla F... tutuklularını karıştırmışlar. Ama ortalık karışacağına adliler namaza başlamış. Hatta adliler halı sahaya çıkarken diğerlerinin çıkmamasına başkaldırmış falan. Bakmışlar ki kavga gürültü yok tam tersine adliler namaza falan başlayınca gene ayırmışlar. Yanımdaki adli suçlu “Allah razı olsun Kur’an okumayı öğrettiler bana“ dedi.

Aslında koğuşta yaşadığımız dünün tekrarı. Her gün aynı günü yaşıyoruz. Ama görüş günü, telefon günü gibi bazı durumlar farklı kılıyor günü. Bu yüzden haftanın yedi gününü farklı yazmak gerekiyor. Şunu net belirtmeliyim ki haftaların hepsi aynı ve zaman çok hızlı geçiyor. Yaz-kış biraz farklılaştırıyor. Günlerin uzun-kısa olması soğuk- sıcak faktörü yazı kışta