Kıssa-i Yusuf Aleyhisselam çok iyi okunmalı!

Cenab-ı Hak, Âl-i İmran Suresinde şöyle buyuruyor: “Sonra (Cenab-ı Hak),  o gam ve kederin peşinden, üzerinize bir emniyet ve güven duygusu indirdi. Sizden bir kısmını bürüyen tatlı bir uyku hâli verdi. Bir kısmınız ise can derdine düşmüş, Allah hakkında Câhiliye devrindekine benzer gerçek dışı şeyler düşünüyorlar: ‘Bu işi kararlaştırılmasında bizim yetkimiz mi var? Ne gezer!’  diye söyleniyorlardı. De ki: ‘Bütün yetki  ve karar Allah’ındır.’ Onlar aslında içlerinde, sana karşı açığa vuramadıkları bir şeyler saklıyor ve kendi aralarında: ‘Bu emir ve komuta işinde bir payımız olsaydı, şimdi burada olmaz, öldürülmezdik’ diyorlardı. De ki: ‘Siz evlerinizde olsaydınız haklarında ölüm takdir edilenler, mutlaka düşüp ölecekleri yerlere doğru çıkacaklardı. Allah, sizin içinizden olanı sınamak ve kalblerinizi her türlü vesveseden ve kirden arındırıp pırıl pırıl yapmak içindir ki, bunu başınıza getirdi. Allah sinelerin özünü dahi bilir.” (3/154)

Bediüzzaman Hazretleri bu âyetteki fesahat hakkında şöyle diyor: “İşte bu âyette bütün hece harfleri mevcuttur. Bak ki, telâffuzu zor, ağır, bütün harf çeşitleri beraber olduğu halde selâsetini, akıcılığını bozmamış. Belki bir revnâk (göz alıcı bir güzellik ve parlaklık) ve muhtelif tellerden uyumlu ve uygun, birbiriyle insicamlı bir fesahat nağmesi katmış. Hem şu mucizelik parıltısına dikkat et ki, hece harflerinden ‘yâ’ harfi ile ‘elif’ en hafif ve birbirine kalbolduğu, (birbirlerinin yerlerine geçtikleri) için iki kardeş gibi her birisinin yirmi bir kere tekrarı var. ‘Mim’ ile ‘Nun’ birbirinin kardeşi ve birbirinin yerine geçtiği için her birisi otuz üçer defa zikredilmiştir.

“Sâd, Sin’ Şin’ mahreç (çıkış yerleri) bakımından sıfatça, sesçe kardeş oldukları için herbiri üç defa; “Ayn, Ğayn’ kardeş oldukları halde ‘Ayn’ daha hafif altı defa; ‘Ğayn’ ağır olduğu için yarısı olarak üç defa zik