'Kıssaların en güzeli...'

“Biz, siz düşünüp mânasını anlamamız için o Kitabı, Arapça bir Kur’an olarak indirdik.” (Yusuf Suresi, 12/2) buyruluyor. 

Böylece Kur’an-ı Kerim’în lâfızıyla –mânâsıyla birlikte mucize olduğu ifade edilmiş oluyor. Yani tercümeleri, meâlleri Kur’an’ın kendisi olmaz. Onun için Türkçe Kur’an, İngilizce Kur’an… olmaz. Muhakkak ki, kavme kendi dilinden kitap ve o dili konuşan peygamber gelir. Arap kavmi ilk muhatap olması itibariyle dil Arapçadır ama Kıyamete kadar bütün insanlığa peygamber olarak gönderilen Hz. Muhammed Aleyhisselam'ın getirdiği Kur’an’ın dilinin Arapça olmasının başka hikmetleri de vardır. Arapçanın ifade güzelliği ve beyan gücü de gayet parlaktır. Elmalılı Hamdi Yazır, bunun üç sebebini  beyan etmektedir: 

“1-Arapça, hece harflerindeki güzellik ve sağlamlık (Haşiye); kelimelerindeki uyum ve âhenk, mânalarındaki genişlik, iştiraklarındaki asalet ve çeşitlilik, kinayelerindeki müenneslik (dişilik) ve müzekkerlik (erkeklik) ve daha başka özellikleri ile vecizlik içinde vuzuha hizmet eden ince ayrıntıları, edatlarındaki insicam kabiliyeti, pek çok faydalı bağlantıları ve bilhassa terkip ve i’rabındaki incelik ve parıltılı yönleri bakımından meram ve maksadı ifade etmeye yarayan diller içinde en kuvvetli ve sağlam bir beyan aracı olarak dikkat çeker.”

(Diğer dillerde ikil yoktur. Yani tekil ve çoğul vardır. Halbuki Arapçada iki kişi için ayrı bir kalıp vardır. Mesela “Kâletâ” bir kelimedir ama “iki kadın dediler” demektir. Siz mecburen “iki kadın” kelimelerini de eklemek zorundasınız. Erkeklik-dişilik ayrı ayrı kalıplarla ifade edildiği için bir kelime ile onu ifade edebilirsiniz ayrıca “erkek” veya “dişi” demeye ihtiyaç kalmaz. Onun için Kur’an-ı Kerimde bir hikmete binâen kadın ismi olarak sadece “Meryem” vardır.  Halbuki pek çok kadın konulara girmektedir. Ama hiçbir