Kulaklarımda annemin sesi bana fısıldıyor: Mini mini kızım

⏱ Okuma Süresi 2 dk•Yayınlanma Cumartesi, Eylül 21 2019

Paylaş

X Post

"Bir defasında bana refakat eden jandarma er, hastanedeki arkadaşlarıyla telsiz iletişimi kurdu ve 'Bir terörist getiriyorum' anonsu yaptı. Teröristi görmek için etrafıma bakındım. Arabada bir tek ben vardım. Meğer o terörist benmişim!"

Nazlı Ilıcak / T24*

Kulaklarımda annemin sesi bana fısıldıyor: “Mini mini kızım"

Gülerek ona cevap veriyorum: “Mini mini annem”

Oysa İstanbul’da Emniyet’in nezarethanesindeyim. Annemi çoktan kaybettim. Ve ben burada tek başına, yapayalnızım. Demir parmaklıklar üzerime kilitlendi.

Odada nöbetçi bir kadın polis masada oturuyor. Saatimi, kitabımı, her şeyimi aldılar elimden. Ne kalem, ne kâğıt… 40 santim eninde ahşap bir bank; tutuklu dilerse oraya uzanıp uyuyabiliyor; bir de, pis kokan, kirli üç beş battaniye…

Annemi düşünüyorum. Onun şefkatine, beni sarıp sarmalamasına ihtiyacım var.

“Mini mini annem” diye mırıldanıyorum.

Küçükken beni “Mini mini kızım” diye severdi. Ben de ona “Mini mini annem” cevabını verirdim.

Saat acaba kaç oldu? Ara sıra, nöbetçi polis memuruna soruyorum. Saatler geçmek bilmiyor. Çocuklarımın Emniyet’in kapısında olduğunu öğreniyorum.

Beni görmelerine izin verilmiyor. Ah bir görebilsem, ellerini tutsam, onlardan cesaret alsam. Avukatla görüşmek de yasak. Darbe teşebbüsü sonrası ilan edilen OHAL bütün ağırlığıyla devam ediyor.

Film şeridi zihnimde geriye doğru sarıyor. Bodrum’dayım. Deniz kenarındaki evimin terasında keyif çatıyorum. Mutluyum. Ertesi gün Briç grubum gelecek. Ardından oğlum, gelinim ve torunum. Odaları hazırladım; yatakları yaptım. Çok güzel, eğlenceli günler beni bekliyor.