Kur'an cemaati

Din düşmanları veya modern yorumcular veya seküler mantığın esiri olanlar, dinimizin hayatta karşılığı olmadığını savunurlar.

Dinimizin hayatta karşılığının olmadığını savunmak, Kuran’ın günümüzde geçerliliğini yitirmiş olmasını savunmakla aynı anlama gelir. Çünkü dinimizin temel noktaları her şeyi ile Kuran’a dayanır.

Ortadoğu'da çok Müslümanlar hatta toplumlar, milletler, devletler vardır, fakat Kuran’ı kendine esas alıp da hayatını ona göre yaşayan coğrafyası belli bir topluluk yoktur. Eğer ideal manada Kuran’a cemaat bir topluluk olsaydı, Bediüzzaman Hazretleri; “Kuran cemaatsiz kalırsa cenneti de istemem” serzenişinde bulunmazdı. (Tarihçe -i Hayat, İsparta Hayatı) Aslında bu serzeniş günümüze ulaşan fakat asırları aşan bir serzeniştir:

“Peygamber der ki, ‘Ey Rabbim! Kavmim şu Kur’an’ı terk edilmiş bir şey haline getirdi.'" (Furkan, 25/30)

Bugün asıl dert şudur dostlar! Kuran günümüz insanına hitap ettiği idrak edilemediğinden ve anlaşılamadığından veya bu irtibat koparıldığından, Kur’an’ın öğretilerine göre küçük de olsa bir dünya veya topluluk yoktur.  Yani Kuran cemaatsizdir.

Şekli ve sistematik olarak Kuran’ın günümüzün nesline ulaşamayışının yani irtibat kopukluğunun en büyük sebebi, “örgün eğitim” sisteminde Kuran kaynaklı dini öğretiye kesinlikle yer verilmemesidir. Kuran’ı ve dinimizi anlama yaşı ve zamanını geçirdikten sonra daha sonraki yaşlarda Kuran’ı derinlemesine anlayıp kavramak ise mümkün olmaz. “Ağaç yaş iken eğilir” atasözü din ve Kuran eğitimi için de geçerlidir.

Üstadımız günümüzde neden Kuran müçtehitlerinin çıkamayacağını anlattığı 27. Söz’de, o günkü eğitim sistemine atıfta bulunarak günümüzün dâhi zekaya sahip alimlerin yüz senede elde edemeyecekleri seviyeyi geçmiş zamanın 10 yaşındaki Süfyan İbn-i Uyeyne gibi müçtehitlerin rahatlıkla ulaşabildiğini belirtir. Yani Süfyan İbn-i Uyenye bugün yaşasaydı 10 yaşında elde ettiği içtihadi seviyeye ulaşabilmesi için şimdi 100 sene çalışması gerekirdi.

“Şu zamanda birisi 4 yaşında Ku