Kuzuları kurda kaptırmama

Yıllar önce bir sivil toplum kuruluşuyla ilgili haksızlığa uğranılan bir durum için, önemli bir devlet adamını ziyaret etmiştik ve “olur mu bu kadar bariz bir haksızlık” demiştik. O insan da bize, kendisinin siyasete girdiği ilk yıllarda, benzer durumlardan dolayı, her türlü haksızlığa, hukuksuzluğa karşı benzer reaksiyonları gösterdiğini söyledi. Zaman içinde, yine bu haksızlıklara göz yummadan ama bu sefer, hukuk içinde, sabırla, akl-ı selimle, sinirlenmeden, kimseye gönül koymadan, hareket ederek mücadele ettiğini anlattı. Bize de “yaptığınız işler hakikaten ülkemiz ve insanlık için çok önemli faaliyetler. Bu güzel faaliyetleri takdir edip destekleyen insanların yanında, bunları akıl ve mantık dışı sebeplerle istemeyenler, tamamen karşısında olan insanların varlığını da dikkate almak zorundasınız’’ dedi. 

Sonra, “kuzular nerede güdülür, herhalde Kızılay’da değil, dağlarda güdülür. Kurt nerede bulunur, tabii ki dağlarda, çünkü yeri orasıdır. Siz dağda kuzunuzu güderken kurt görünce, bu da nereden çıktı, ne işi var burada diyemezsiniz. Çünkü onun da yeri dağlardır. Size düşen, kuzularınızı kurda kaptırmadan gütmektir” demişti.

Aşağı yukarı herkes için hayat yolundaki her konu, yol güzergahını emniyete alma açısından aynen bunun gibidir. İnsanoğlu var olduğu günden beri hep kurtlar ve kuzular olmuştur, olmaya devam etmektedir ve bundan sonra da farklı şekillerde hep olacaktır. 

Tarihi tekerrürler devr-i daiminde hadiselerin birbirinin aynı değil misliyle cereyan ettiği gibi, kurtlar, anlam itibarıyla geniş dairedeki insanlar olabilir, milletler olabilir, olaylar olabilir. Kuzular da yine insan olabilir, milletler ve olaylar olabilir. Dar çerçevede de insan nefsi itibari ile kendisinin kurdu olabilir. İnsanın kuzusu da, düşünceleri, itikadı, ahlakı, davranışları olabilir. Zaten nef