[M.Ertuğrul İncekul] Erdemli yürek: Hrant Dink

Onu, 2007 yılında, 19 Ocak Çarşamba günü, soğuk bir İstanbul günü, Türkiye siyasi tarihinin karanlık sayfalarına eklenen bir günde kaybettik.

Günümüz Türkiye'sinde nefretin, ötekeliştirmenin, buyurgan jakobenliğin tavan yaptığı bir atmosferde ,Hrant gibilerin vicdanlı ve aydın fikirlerine, cesur nefesine ne kadar ihtiyacımız var.

Devrimci yobazların veya dindar yobazların ülkeyi umarsızca bilinmez kara deliklere savurdukları bir talihsiz dönem. İşin ümit kıran yönü de iki kesim de bağnazlığının farkında olmaması ve tüm suçu zihinlerinde kurdukları yalancı hayallere ve kurgulara yıkmış olmaları. En akıllı dediklerinizin bile sığ yorumları ve herşeyi bilir tavırları, ülkedeki aydın boşluğunu net ortaya koyuyor. Vicdan ise aklın önünde bir rol oynuyor. Çünkü akıl insana yaptığı haksızlıkları makul, yaptığı ihanetleri masum gösteriyorsa, alet olduğu zulümlere sessiz kal diyorsa, o akıl vicdanını yitirmiş bir işe yaramazdır.

Hrant Dink Türkiye mozaiğini ne güzel resmeder şu cümleleriyle; Farkında mısınız bilmem... Artık fıkralarımızla dahi birbirimizle şakalaşamaz hale geldik, çekinir olduk. Oysa ne keyiflenirdik değil mi, Türk'lü, Kürt'lü, Laz'lı, Yahudi'li, Ermeni'li fıkralarla sohbet koyulaştırdığımızda? İncinmezdik hiç. Ortak kültürümüzün ortak ürünleriydi onlar. Ortamına göre Kürdü Laz yapar, ortamına göre Yahudi'yi Ermenileştirir öyle anlatırdık. Ama farklılıklarımız öylesine öcü hale getirildi ki, birbirimize fıkra anlatmaktan bile çekinir olduk.

Meselerimizi yeniden sağlıklı konuşabilmenin yolu vicdana dayalı evrensel hukuk prensipleri ve  demokrasinin demokratikleştirilmesinden  geçer.İfade özgürlüğünden geçer. Evrensel hukuk prensipleri uygulanmadan eşitlik, insan hakları George Orwell'in Hayvan Çiftliği'inde ironi yaptığı “Herkes