[M. Ertuğrul İncekul] Kendimle Yüzleşme

Tasavvufta en önemli iki kavramdan birisi muhasebe bir diğeri murakabedir. Kalbin Zümrüt Tepeleri’nde muhasebeyi şöyle tanımlar: İnsanın, kendi kendini ledünnî yanlarıyla, iç derinlikleriyle, mânâ ve rûh enginlikleriyle keşfedip tanıması, tanıyıp yorumlaması diye de ifade edebileceğimiz muhâsebe, gerçek insânî değerlerin ortaya çıkarılması, bu değerlere esas teşkil eden duyguların geliştirilmesi ve korunması yolunda bir ruh cehdi ve düşünce sancısıdır. Ancak böyle bir cehd ve düşünce sayesindedir ki insan, dünü, bugünü ve yarınıyla alâkalı hayrı-şerri, güzeli-çirkini, yararlıyı-zararlıyı birbirinden tefrik edip gönül istikametini koruyabilir. Murâkabeyi ise; her zaman Hakk'ın murâdını takip etme ve Cenâb-ı Hak tarafından takip edilme mülâhazasıyla iç ve dış bütünlüğü içinde, hayat ve davranışlarımızı ciddi bir çizgide sürdürme şeklinde de yorumlayabiliriz. Çağlayan dergisinde Şubat 2018'de yayınlanan Kendiyle Yüzleşmede Peygamber Ufku yazı dizisi ise bu konuda bir şaheserdir.

Muhasebemizin doğruluğu ve hassasiyeti kadar insanız aslında. Vicdanı sağlam, hür ve tam inanmışların kendileriyle yüzleşmeleri ve hakperestçe muhasebeleri ile insanlık tarihi kuruldu desek yanlış olmaz herhalde. Kendiyle yüzleşemeyen korkakların bu dünyaya kan ve zulümden, günah ve yıkımdan başka vaat ettikleri yoktur. Pişmanlıklarımızdan ölmeden önce ders alabilirsek ve hayat dantelamıza yansıtabilirsek bir anlam ifade eder. Yanlışlarımızdan pişmanlık duyabilmek, kendimizi düzeltmeye çalışmak ne büyük bir farkındalık değil midir? Hatta çok iyi yaptığımızı düşündüğümüz işler de bile bir bit yeniği arama harikalığına ulaşabilirsek kamil insan olma yolundayız demektir.

İnsanların son sözlerine bir hayat özeti gibi bakılabilir. Gerçi Karl Marks gibileri “Son sözler, hayatı boyunca yeteri kadar konuşamamış ahmaklar içindir” der. Fakat insan aslında yaptıkları ve yaşadık