Meksika sınırındaki güzel insanlar

Bir davet üzerine, geçtiğimiz hafta Meksika sınırındaki El Paso şehrine gittim.

“Raindrop” kültür merkezinde aralarında öğretmen, doktor, mühendislerin olduğu iki grupla biraraya geldik. 

Kimisi Türkiye’den gelmiş. Kimisi Orta Asya’dan, kimisi ta Moğolistan’dan… 

Kimisi uzun seneler Afrika kıtasında eğitimci olarak çalıştıktan sonra buraya gelmiş, kimisi Mısır’dan… Bazı öğretmenler uzun müddet Orta Asya’da vazife yapmış.

Hepsinin ayrı bir hikayesi var. Kamboçya’dan Tanzanya’ya, Tayland’dan Mısır’a kadar uzanıyor bu hikayeler…

Şimdi Amerika’nın Meksika sınırında, yüzyıllardır güneyden kuzeye doğru akan insan göçünün geçiş yolu olan El Paso şehrindeler. Şehir, ismini buradan alıyor: Kuzeye geçiş yolu…

Göç ve hicret insanlık tarihi ile beraber başlamış.

Bir yazar, çok şahane bir metaforla, “Her gün dünyayı etrafında döndüren güç, hayalleri uğruna dünyanın dört bir tarafına göç eden insanların ayak seslerinin çıkardığı enerjidir” diyor.

El Paso şehrinde bir araya geldiğimiz bu güzel insanların da hayalleri var. 

Türkiye’de mağduriyet yaşayan kardeşlerinin bir an evvel bu eziyetten kurtulmalarını hayal ediyorlar. Oraya gelenlere sahip çıkıyorlar.

Bir dertleşme, hasbihal buluşmasıydı bizimkisi…

Burada çocuklarımıza daha nasıl güzel sahip çıkabiliriz, bulunduğumuz yerlerde gönül verdiğimiz değerleri en güzel şekilde nasıl temsil edebiliriz ve mağduriyetlerimizi telafi etme gayretlerinde nasıl yerimizi alabiliriz dertleşmesi… 

Fethullah Gülen Hocaefendi’yi ziyaretlerimde, sık sık ifade ettiği cümlelerden biri şöyle:

“Her bir vadide yüz bin geda eyler nida…”

Evet El Paso vadisinden de yükselen nidalar var. Kadınıyla, erkeğiyle belki 40-50 insan b