Meleklere melek diyememek!

Can yakıcı bir resim var karşımda. Bir erkek ve bir kadın, bir mezarın başındalar. Kadın belli ki acıdan iki kolunu karnında kavuşturmuş, çökmüş. Erkek ise hemen yanı başında, dizkapaklarının üzerinde, o da toprağa çökmüş. Yanında bir kürek. Yan yana iki mezar, toprak üzerlerine yeni atılmış. Mezarların hemen arkasında teller ve deniz…

Sosyal medyadan mezarların bu hafta Türkiye’den Yunanistan’a geçmek isterken batan bottaki çocuklardan ikisine ait olduğunu öğreniyorum. Mezarlığın başındakiler de muhtemelen bu faciada biri dört aylık, biri de üç yaşında iki minik evlatlarını kaybeden Fatma ve Nasır Işık çifti.  

Korkunç faciada biri dört aylık olmak üzere beş çocuk ve iki kadın can verdi. Yunan medyasında facia “melekler öldü” şeklinde ilk haber olarak verildi ve gün boyunca facia ile ilgili gelişmeler aktarıldı. Türkiye’de ise ana akım medyada facia haber olmadı. Onlara göre yaşamlarını kaybedenler zaten “F...’cü” idi. Yaşamlarının bir kıymeti harbiyesi yoktu. Dört aylık Mahir bebeğe, üç yaşındaki İbrahim’e, meleklere, melek bile diyememiştik.

Melekler bu ülkede uzun yıllardır ölüyor ve öldürülüyorlar. Bundan 26 yıl önce, yine bugünlerde, bu sefer ülkenin Kürt Bölgesinde başka melekler yakılarak öldürmüştü. Muş’un Vartinis (Altınova) beldesinde Öğüt ailesi,  evleri yakılarak, diri diri yanarak öldürüldüler. En küçüğü iki yaşında olmak üzere yedi çocuk, hamile anne ve baba Nasır Öğüt, yakılarak öldürüldü. Tanıklar duruşmada köye o gece operasyon