Meşru

Kendi kendimize soruyoruz; Hizmet Hareketi haklı ve karşısındakiler haksız bir zalimse neden mağduriyetimiz halen daha devam ediyor? Neden halk mağdurlar olarak bizim yanımızda değil? Neden en azından zahiri itibarı ile bu mücadelede Türkiye’de başarısızlığa uğramış görünüyor? Neden bu mücadelede bazı yakınlarımızdan bile bizi yalnız bırakanlar oldu? İyilerin sahibi Allah değil miydi? Nusret ne zaman öyleyse? Yani Allah’ın bize olan yardımı ne zaman?

“(Ey Nebim!) De ki: "Ben buna (İslam’a çağrıma) karşılık, yakın akrabalıktaki sevgi ve destek (Ehl-i Beyt’ime ve manevi varislerime muhabbet ve meveddet) dışında sizden hiçbir ücret istemiyorum."(Şura, 23)

Bu sorulara hiç cevap vermeye yeltenmeden önce Kuran’da sevgisi bizden istenilen yani sevmemizin vacip olduğu Ehl-i Beyt’in (Peygamber ailesi, sülalesi) halk katında maruz kaldıkları muameleyi, desteklenip desteklenmediklerini bir anlayıp tahlil edelim. Sonra bu nazarla Hizmet Hareketi’nin halka bakan yönündeki tabi tutulduğu muameleyi anlamaya çalışalım.  

Ali Efendimiz (ra), Peygamberimiz’in (sav) vefatı ile O’nun (sav) defin işlemleri ile meşgul olduğu esnada Beni Said yurdunda toplanan Medineliler, Efendimiz’den (sav) sonraki halifenin kim olacağını tartışmaya başladılar. Bunu haber alan Ömer (r.a), Eba Ubeyde ve Ebu Bekir (r.a) Beni Said yurduna gitti. Ömer (r.a), cevval davranarak Ebu Bekir’e bayatını belirterek büyük bir fitnenin önünü aldı.  Daha sonra tüm ümmet Ebu Bekir’in halifeliğinde ittifak etti. Çünkü Peygamberimiz’in (sav), son demlerinde ağır hastalığı döneminde Ebu Bekir’in (r.a) arkasında namaz kılmıştı. Ümmet bu durumu kıyas edip dediler ki; Peygamber (sav) Ebu Bekir’in arkasında namaz kıldıysa biz de O’nun idareciliğini kabul ederek arkasında durmalıyız. Peygamber’in (sav) ahiret işlerinde tercih ettiği şahıs olan Ebu Bekir’i biz de idarecilikte diğer insanlara tercih etmeliyiz. Bu