Mevcut durum apaçık krizde olunduğunu gösteriyor

Ekonominin yavaşlaması doğal olarak işsizlik oranlarını da olumsuz etkiliyor. Gelirlerin azalmasına bağlı olarak insanların harcamalarını kısmaları da kaçınılmaz oluyor. Özellikle borç seviyesinin de yüksek olması halinde harcamalarda yaşanan kısıntılar daha belirgin hale geliyor. Harcamaların azalmasına bağlı olarak reel sektörün gelirlerinde de belirgin bir azalma ortaya çıkıyor. Bu süreç kaçınılmaz olarak borçlu şirketlerin ödeme güçlüğüne girmesine yol açıyor. Ekonomik risklerin artmasıyla birlikte yükselen faiz oranları borçlu şirketleri, özellikle borcunu yükselen faiz oranlarından yenilemek zorunda kalanları, daha zor bir duruma sokmakta ve pek çok şirket borcunu ödeyemez hale gelmektedir. Bu durum ekonomik durgunluğun derinleşmesine yol açmaktadır.

Türkiye ekonomisinin içinde bulunduğu durumun bir kriz olup olmadığı tartışılmaya devam ediyor. Teknik olarak “kriz” denilebilmesi için büyüme rakamlarının açıklanması gerekir. Ancak içinde bulunulan ekonomik durumun nasıl olduğunu gösteren büyüme rakamları en az 3 ay gecikmeli olarak açıklanmaktadır. 2018 yılının büyüme rakamını da Mart 2019’da ancak öğrenebileceğiz. Bu rakamları gördüğümüzde geriye doğru bakıp şu an içinde bulunduğumuz durumun ne olduğunu tanımlayacağız. Ancak içinde bulunulan durumunun ne tür sorunlara sahip olduğunu gösteren başka güncel veriler de var. Örneğin şirketlerin borçların ödeme kapasitesinin bozulması bunun önemli göstergelerinden birisi.

Kriz tanımını genel olarak yapmak mümkün olsa da ekonomik olarak sıkıntıya giren ve borçlarını ödemekte güçlük çeken şirketler açısından içinde bulundukları durum açık ve net olarak krizdir. Bu duruma düşmüş olan şirketler konkordato talebinde bulunabilir.