Müjdeler olsun gariplere!..

Ahirzamanın şiddetli fitneleri içinde yalnız bırakılmış bir avuç samimi masum insan, tarihin şeref levhalarına altın harflerle yazılacak kahramanlarıyla duruyorlar önümüzde… Fazilet yarışında bu bahtiyar insanlar arka arkaya dizilmişler. Kelepçeyle yatağa bağlanıp doğum yapmaya zorlanan bir bayandan, bir günlük bebeğe; her yaştan ve her baştan çocuktan, doksan yaşındaki dedeye, nineye kadar… kadını, erkeği, genci, yaşlısı…Peygamber Efendimiz’in (sallallâhu aleyhi ve sellem) “Kardeşlerim!..” hitabına mazhar olmak için, dünyayı elinin tersiyle itmeye, zindana, işkenceye, hicrete, mağduriyete, hicret yolunda Hakk’a yürümeye rıza göstermişler. 

Ebedi saadet yolunun son asırdaki bekçisi onlar… Acz, fakr, şükür ve şevkle çarpan hasbi sineleri… Süfyan devrinin zulümle inleyen kırık mızrapları…

Mazlumiyetlerin, mahrumiyetlerin ve mahkumiyetlerin kasıp kavurduğu bir zamanda tamir işini yüklenen samimi ıslahçıları olmuşlar. Herkesin bozgunculuk yaptığı dönemde, imar ve ıslah hamlelerini sürdüren garipleri, hizmetkarları…

Dertlerin birinden çıkıp diğerine girseler, acılarla inleseler de gözleri yine hep O’nun (cc) hoşnutluğunda. Allah’a doğru giderken takılıp yolda kalmamak için daima kendi nefislerine yöneliyorlar. Kalbi ile davaları arasında bir kopukluğun olmamasına dikkat ediyorlar. Sırf hak yolunda bulunduklarından dolayı hedef hâline gelseler, belâ ve fitnelere maruz kalsalar da her türlü belâ ve musibetler karşısında bunun kendi hata ve günahlarından kaynaklanma ihtimalini düşünüyor ve bundan dolayı da Allah'tan (celle celâluhu) af ve mağfiret talebinde bulunuyorlar. Kırmıyorlar, dökmüyorlar, etrafı ateşe vermiyorlar. Fakat, doğru bildikleri şeylerin müdafaasından da geriye durmuyorlar.

Allah’a dayanmış ve o istikamette de say’ u gayret içindeler