Nazlı Ilıcak'tan çok çarpıcı değerlendirme

Ilıcak 'ilhan Selçuk'a yapılırken destek oluyorlardı şimdi başlarına gelirken hiç şikayete hakları yok diyenlere köşesinden çok anlamlı cevap verdi ve 'Cemaat'e vurmak masumiyet karinesi mi?' başlıklı bir makale kaleme aldı.

"Cemaat’e yakın ya da sempatisi olan kim haksızlığa uğrarsa, bir kısım meslektaş “Etme bulma dünyası” kabilinden basmakalıp cümlelerle değerlendirmeler yapıyor. Böylece, hem iktidara şirin görünme imkânını buluyor hem de “tarafsızlık” algısı yaratıyor: “Ben hükümetin usulsüzlüklerine karşıyım ama, arkadaş, bunlar da güçlü olduklarında kimsenin gözünün yaşına bakmıyordu… İlhan Selçuk’u nasıl da tutukladılar? Türkân Saylan’ın evini aradılar. Kuddusi Okkır cezaevinde kanserden ölmedi mi?”

Bu itirazlar hep, 3-5 isim etrafında dönüyor.

Arada dağlar kadar fark var:

1) Ergenekon, derin devlet, Kontrgerilla, Özel Harp Dairesi, darbeler, askerin siyasete müdahalesi, Türkiye’nin bir gerçeği.

Fethullahçı Terör Örgütü, askerin başlattığı bir algı operasyonundan, bir masaldan, cadı avından, McCarthycilikten ibaret. Ne silâh var ne de cinayet… Olmadığı için, bütün faili meçhul cinayetleri FETÖ’ye yüklemek istiyorlar. Galiba Veli Küçük ve Cemal Temizöz de Gülen’in müridleriydi!!!

2) İlhan Selçuk ya da Mustafa Balbay gazeteciydi ama darbeci askerlerle işbirlikleri vardı. Hatta o işbirliğini anlatan satırları, Balbay, ileride anılarında yayınlamak üzere kaleme almıştı. Ama Mehmet Baransu farklı; darbenin değil, haberin peşinden koşan bir gazeteci. Çok önemli belgelerin ortaya çıkmasına vesile oldu. Plan Semineri’ne katılan ve “sıra dışı” konuşmalarıyla suçüstü yakalanan Balyozcular onu hiç affetmedi.