Ne Hürriyeti?

Büyük mazlum ve mağdurlardan 1930 doğumlu merhum Mustafa Cahid Türkmenoğlu, Üstad Bediüzzaman Hazretlerini, ilk defa İstanbul’da Gülhane Parkı ile Beyazıt arasında tramvayda henüz Hukuk Fakültesi talebesi olduğu gencecik günlerde 1952’de görüyor. Beş sene sonra 1957 senesinin son aylarında Üstad Hazretleriyle Isparta’da yarım saat kadar görüşebilmiştir. Ama o görüşmede hayatının en mühim dersini almıştır. Zübeyir Ağabeyin tesbiti ile Üstad Hazretleri kendisine “Kardeşim, bu zamanda ÂZAMΠ İHLÂS,  ÂZAMΠ FEDÂKÂRLIK, ÂZAMΠ SADAKAT  VE  ÂZAMΠ DİKKAT  LÂZIMDIR.”  diyerek  TAM DERSİNİ  VERMİŞTİR…

Mustafa Cahid Türkmenoğlu 1957-1977 yılları arasında Risale-i Nurları okuduğu ve neşrinde bulunduğu için; Erzurum, Ankara  ve Salihli hapisanelerinde,  büyük  çileler çekmiştir.  Mustafa Cahid Ağabey bir hatırasını şöyle anlatıyor:

“Büyük Risalelerden biri basılırken bir ara Ankara’da bazı arkadaşlar vazife sebebiyle, bazı arkadaşlarda yaz tatili sebebi ile memlekete gitmişlerdi. Ben matbaada yalnız kalmıştım. Gerçi ara sıra talebelerden yardıma gelenler olurdu, ama pek durmuyorlardı. Ben de bir ara basım işini bırakıp Ankara’dan ayrılmak istediğim yere gönderilmiyordum. Doğuş Matbaasında bize tahsis edilen odada çalışırken bazen kendi kendime bağırarak ‘Ben istediğim yere gidemiyorum, ben hürriyetime sahip değil miyim?’  diyordum.

“Bir müddet sonra matbaa işlerinde yardım etmek üzere birkaç arkadaş geldi. Ben de onların gelişlerinden istifade ederek Üstadı ziyarete gittim. Isparta’da Üstadın bulunduğu eve geldim. Kapıyı çaldım. Arkadaşlar açtılar. Benim geldiğimi Üstad’a söylediler, ‘Gelsin’ demiş. O sırada Üstad Hazretleri odada yalnızdı, ben oda kapısından içeri girip elini öpmek için yanına giderken Üstad birden yüksek sesle, ‘NE  HÜRRİYETİ?’  diye b