'Ne me lâzım be Sultanım!'

Himmetimiz, Hizmet için, şevk atına binip meydan-ı mübarezeye çıkınca sıra ile en evvel düşman-ı şedit olan ümitsizlik çıksa,  Üstadımız ona karşı “Allah’ın rahmetinden ümidinizi kesmeyiniz” (Zümer Suresi, 39/53) âyetinin kılıcını kullanmamızı söylüyor.

Sonra ikinci olarak üstünlük ve önde görünme duygusu hücum edince, o düşmana “Sırf Allah için olun” prensibini karşısına dikip püskürtmemizi söylüyor. Üçüncü olarak acelecilik hastalığına karşı “Sabredin, birbirinize sabır tavsiye edip sabırda yarışın ve ribat yaparak, uyûn-ı sâhire olarak aranızdaki irtibatı ifrat derecede sağlayın” (Âl-i İmran Suresi, 3/20) mealindeki âyetin siperine girin diyor. Dördüncü olarak infiradilik ve şahsını düşünme marazına karşı, “İnsanların en hayırlısı, insanlara en çok faydalı olanıdır” prensibini, yüce himmet sahibi bir mücahid gibi kendinize mal edip fıtratınız bir yanı haline getirin, diyor. Beşinci olarak görerek belası ile tembellik musallat olunca bu düşmana karşı “Tevekkül edenler, başkasına değil, sadece Allah’a tevekkül etsinler esasına sağlam bir kale yapıp ona sığınmamızı söylüyor. Şimdi de altıncı olarak, şevki kırıp himmeti elinden tutarak oturtan gaddar bir düşmandan bahsedecek… O da insanın âcizliğini ileri sürerek işten, hizmette kaçma mazereti…

Üstad Hazretleri cüz’î irade konusunda, böyle mazeretler için, Kur’an-ı Kerim’i konuşturuyor: “Kur’an, mümine der: İraden cüz’î ise, kendi Mâlik’inin küllî iradesine işini bırak. İktidarın küçük ise Mutlak Kudret Sahibinin kudretine itimad et. Hayatın az ise, bâkî hayatı düşün. Ömrün kısa ise, ebedî bir ömrün var, merak etme. Fikrin sönük ise, Kur’an’ın güneşi altına gir, imanın nuruyla bak ki, yıldız böceği olan fikrin yerine, Kur’an’ın her bir âyeti, birer yıldız gibi sana ışık verir.” (Otuz İkinci Söz, Üçüncü Mevkıf)

Yirmi Üçüncü Söz’ün İkinci Mebhas’ının Dördüncü Nüktesinde de şöyle diyor: “