Neyin Emanetçisiyiz?

Hiçbirimiz bu yola macera olsun diye çıkmadık!

Hiçbirimiz bu yola büyük servetler vaat edildi diye çıkmadık!

Hiçbirimiz bu yola ünlü olalım, herkes bizi tanısın diye çıkmadık!

Hiçbirimiz bu yola büyük makamlar verilsin diye çıkmadık!

Hiçbirimiz bu yola hayatın keyfini çıkaralım diye çıkmadık!

Hiçbirimiz bu yola ülkemize zarar verelim diye çıkmadık!

Hiçbirimiz bu yola insanlığa kötülük yapalım diye çıkmadık!

Biz bu yola; devlet için kullandığı kalemi ayrı, şahsı için kullandığı kalemi ayrı olan Zübeyir Gündüzalp’i örnek aldığımız için çıktık.

Biz bu yola; Risale-i Nurlar basılsın diye elindeki tek arsasını hemen satıp getiren Tahiri Mutlu Ağabeyler’in duası olarak çıktık.

Biz bu yola; Romanya Köstence’de Tuna Nehri’nde öğrencilerini kurtarırken şehit olan Ali Aytekin’in destanıyla çıktık.

Biz bu yola; ileri yaşına rağmen, eşinin cenazesine bile katılamadan Orta Asya steplerinde koşturan Hacı Ata gibilerin rehberliğinde çıktık.

Biz bu yola; yıllarca yurt dışında, helalinden, binbir zorlukla kazandığı parayla aldığı benzin istasyonunu getirip, “Bu Hizmetin hakkı” diyen Yusuf Pekmezcileri gördük de çıktık.

Orta Asya’da Zaman Gazetesi dağıttığı için öldüresiye dövülen ve öldü sanılarak bir kenara atılan Abdullah Abiler gibilerin ızdıraplarıyla çıktık.

Biz bu yola; “Kız öğrencilere kamp yapacağız ama yerimiz yok” denince, hemen bir çanta hazırlayıp eşini de alarak, “15 gün ev sizin, kitaplarınızı okuyun, dualarınızı edin, kampınızı yapın! Biz başımızın çare