Nübüvvet Hakikati

İnsanı her yönüyle en iyi bilen, onu yaratan Allah’tır. Emânet ettiği paha biçilmez değerde maddi-mânevî uzuvlarını ve latîfelerini, kulların en iyi şekilde âhiret hayatı adına değerlendirmesi, -irâde-i cüz’iye esas alınarak- yine Rabb-ül âlemin olan Allah’ın yönlendirmesiyle mümkündür.

     

Mekandan münezzeh, şekilden müberrâ, ezelî ve ebedî, her şeyi yoktan yaratıp şekillendiren, sevk ve idâre eden Allah (cc); icraatını, emir ve hükümlerini, özel donanıma sahip, en parlak âyine-i İlâhi olan insanlardan seçerek nübüvvetle tavzif etmiştir. Onlar vasıtasıyla kullarını doğruya, gerçeğe ve  saâdet-i dâreyni elde etmeye yönlendirmiştir.

    

İnsanlar, mutluluk ve huzuru elde etmek için uyarıcılara ve belli prensiplere muhtaçtırlar. İnsanların rehbersiz, kendi akıl ve irâdesi ile doğruyu, gerçeği ideal mânâda bulması mümkün değildir. Onun için merhameti sonsuz Allah (cc), kullarını sırat-ı müstakîme yönlendirmesi için Peygamberler, Nebîler, Resûller göndermiş; onların aracılığı ile kanunlar va’z etmiş, emir ve yasaklar koyarak, helal ve haramlarla yollarını tâyin etmiş ve böylece ‘akla kapıyı açıp irâdelerini ellerinden almayarak’ imtihana tâbî tutmuştur.

     

İnsan, az imkan ve güç eline geçince kendisini bir şey zanneder. Halbukî, o kadar âciz, zayıf zavallı bir varlıktır ki; bir sineğe, bir mikroba mağlup olur. O kadar korkaktır ki, odasında bir yılan, bir akrep bulunsa, rahat ve huzur içinde uyuyamaz. Her zaman bir yardıma ve desteğe muhtaçtır. Hz.Yunus (as) gibi kendini karanlıkta, denizin dalgaları arasında bulsa, insan kime yalvarır? Elbette en büyük istinat noktası olan Allah’a..

    

Cenâb-ı Hak, kullarını  gerçeklere uyaracak, doğruya yönlendirecek, dünyâ sonrası hayâtın haritasını,