O zamankiler çok insaflıymış meğer

Jüride, Demokrat İzmir gazetesinin yazarlarından Fatma İrfan da vardı. Kendisi meşhur Kemal Tahir’in eski eşi idi. Müzik programında Baradan’lardan da ismini hatırlamadığım bir müzisyen vardı. Mahkumlar, kendileri hazırlayıp oynadıkları tiyatro oyununda, başarılı bir performans sergilemişlerdi… Bu, benim hapishaneye ilk adım atışım idi…. Birkaç sen sonra da Buca Cezaevinin fahrî vaizi oldum. Cuma günleri ve teravihlerde vaaz verip teravih kıldırmak için gelip gidiyordum. İzmir Ayrancılarda aşırı bir sol grup Atatürk büstüne pislik sürmüşler. Sürenler başka ama polis-Jandarma evlerinden ve tarlalarından Nur talebelerini toplayıp hapse göndermiş. Teravih için cezaevine gidince onlarla karşılaştım… Daha sonra da görüşmelerimiz devam etti. Bunlardan Musa Yukarı Ağabey bazı hatıralar anlatmıştı. Sonraları yazılan hatıra kitaplarında bunları gördüm. Şöyle diyordu:

“Polis basıp kitapları götürürse, hiç olmazsa Risalelerden bir tane kalsın hepsi gitmesin diye bir kitap bırakırdık. Çünkü giden geri gelmiyordu… Beni şikayet etmişler. Karakol komutanı eve geldi, aradı ve o kitabı buldu. ‘Haydi bakalım, yürü karakola’ dedi. Yayan yola düştük. Yolda, ‘Komutanım biz Müslümanlar sizin elinizden ne zaman kurtulacağız?’ dedim… ‘Biz sizi camiden mi götürüyoruz? Evde Nurculuk yapıyorsunuz da ondan’ dedi. ‘İnsaf komutanım! Kahveye bir bakın. Dört kişi kağıt oynuyor, altı kişi başını uzatmış onlara bakıyor. Barlarda, pavyonlarda taşkınlık yapılıyor. Onlardan niye götürmüyorsunuz da, Kur’an tefsiri Risaleleri okuyan bizleri götürüyorsunuz. Böylece İslam'a düşmanlık ve baskı yapmış oluyorsunuz.’ dedi. ‘Yok’ dedi. ‘Görüyorsunuz şurada pazar yeri var. Diyelim ki, orada bir adam var, oturmuş en kalabalık yere, elinde bir saz var, onu çalıyor. Ona ‘Sağ ol âşık’ dersiniz. O adamın sazını saklayıp eline Kur’an versek, o da orada okumaya başlasa, siz bunu görseniz -İrtica hortladı!.. Diyerek  hemen onu Karakola götürürsünüz. Aynı adama saz çalınca ‘Var ol aşık’ demenin ama Kur’an okuyunca karakola götürm