Odaklanma

Türkiye’de iken bir kış günü, dört arkadaşımla birlikte arabayla Eskişehir’den Ankara’ya geliyorduk. Sabah şiddetli bir kar yağmıştı. Yolların açılmış olabileceğini düşünerek biz de yola çıktık. Yolda bazı yerlerde göz gözü görmüyordu. Ana yol olmasına rağmen, yollar hiç açılmamıştı ve herkes dikkatli bir şekilde yavaş yavaş yol alıyordu. Ne belediyelerin, ne de karayollarının kar temizleme araçlarını görmedik.

Bir arkadaşımız enteresan bir tespitte bulundu ve şöyle dedi; “Karayollarının bu yoldan sorumlu müdürü, büyük ihtimal birileriyle kendi işlerinin dışında başka mevzularla ilgili  konuşuyordur. Onun geceden kar yağacağını haber alıp, elindeki bütün imkanlarla bu yolları sabahın erken saatlerinden itibaren açmaya çalışması, ilk ve en önemli görevi. Eğer bu yapılsaydı biz de, rahatlıkla bu yolları geçer giderdik. Ama maalesef memleketimizde, ilgililerin esas işine odaklanmayı bırakıp, kendi vazifesi olmayan konularla ilgili ahkam kesmeleri bir işe yaramıyor, olan da bizim gibi yolculara oluyor” demişti.

Bu tespit, çok doğruydu ve hemen her alanda herkesin öncelikle kendi işine odaklanıp onu bitirmeye çalışması gerekirken maalesef, enerjiler, düşünceler, gayretler, hiç lazım olmayan konularda tüketilip gidiliyor.

Bir konuya odaklanma, o konuya konsantre olma, yoğunlaşma ve pürdikkat kesilme gibi tabirlerle de ifade edilir. Odaklanılan bu konunun arkası önü iyice araştırılır ve daha sonra da yapılması gereken iş ortaya çıkar ve böylece de doğru netice elde edilmiş olur. Hangi konuda olursa olsun eğer o konuya ilgilileri tarafından ciddi bir şekilde odaklanma olmuyorsa, o konuyla ilgili yapılacak işler de geri kalır, birikir, daha sonra da problemler sarmalı meydana gelir. Bu durum aslında hemen her konuyla ilgilidir ve burada hem şahısların hem de toplumun problemleri söz konusudur.

Çocukluğumuzda büyüteci kullanarak güneş