'Oku, Rabbin adıyla' - 7

Bismillah, İslâm nişanıdır. Böyle olduğunu anlatan en güzel olay, Peygamber Efendimiz’in (sav) Taif’te yaşadığı hâdisedir. Efendimiz (sav), Taif’de bir ağacın altında ızdırab içinde kanlarını silerken, Cibril (as) gelip; ‘Yâ Muhammed! Allah selâm ediyor. Habibim dilerse o zalimlerin başına dağları geçireyim’ buyuruyor. Efendimiz (sav); ‘Hayır Yâ Rabbi! Onların içinden veya gelecek nesillerinden bir tane bile Sana inanacak, Bana ümmet olacak bir kişi varsa, hayır Yâ Rabbi!’ diyor. 

Bu arada uzakta bulunan bağ sahibi müşrikler köleleri bulunan Addas ile ağaç altında dinlenen yolculara üzüm gönderirler. Addas yanlarına gelir ve ikramda bulunur. Allah Resûlü (sav) üzümü alırken Bismillâhirrahmânirrâhim  der. Bunu duyan Addas:

     

-Siz kimsiniz? ‘Rahman ve Rahim Allah’ın adıyla’ diyen birisini  ilk defa duyuyorum. Efendimiz’de (sav) O’na;

- Sen kimsin? diye sorar.

-Ben Ninovalı Addas’ım. 

-Benim Yunus kardeşimin memleketindensin.

- Sen Yunus’u nerden tanıyorsun?

-O da Peygamberdi. Kavmi tarafından çok sıkıntılar yaşadı. Ben de ahir zaman Nebîsi (Hz)Muhammed’im, deyince Addas kendini Efendimiz’in kucağına atıyor,  ‘ben de seni arıyordum ‘Yâ Resûlallah!’ deyip şehâdet getiriyor.

      

Bismillâhirrahmânirrâhim, hem kuvvet hem de berekettir. Dindar bir kadın varmış. Ağzından Besmele hiç düşmezmiş. Bir şey alırken ya da koyarken, mutlaka Besmele çekermiş. Kadının bu halinden hoşlanmayan kocası, onu denemek ve biraz da azarlamak için, kendisine bir kese altın vermiş ve saklamasını tenbihlemiş. Kadın keseyi, Besmele ile sandığa koymuş. Kocası, gizlice sandıktan keseyi  alıp kuyuya atmış. Sonra kadından keseyi istemiş. Kadın Besmele ile sandığı açmış ve sular sızan altın kesesini koc