Orta Doğu’da gelişmeler ve Moskova’nın Tahran‘ın yanında durma refleksi

Dün gece İran ile İsrail arasında kontrollü bir gerilim yaşandı. Tedirginlik/endişe yinede had safhadaydı. Çünkü konu roket, füze ve silah olunca elbetteki o kontrolü kaybetmek mümkün. Günlerdir beklenen 'intikam saldırısı'nda İran, İsrail'i 300 kadar füze ile hedef aldı, fakat Tel Aviv ateşlenen füze ve dronların %99'nun havada imha edildiğini duyurdu. Gelişmeleri Moskova yakınen takip etti. Rusya Dışişleri Bakanlığı, Orta Doğu’daki tehlikeli gerilimden son derece kaygılı olunduğunu ve tarafları itidalli olmaya çağırdı. 

Tahran’ın abartarak ve büyük bir başarı olarak anlattığı bu operasyonda, önemli bir detay olarak İsrail'e herhangi bir seyir füzesinin ulaşmadığı, isabet eden balistik füzelerin ise altyapıya hafif hasarlar vermeden ibaret olması. Hayatını kaybeden olmadı ve İsrail sağlık servisine göre, İran'ın saldırıları sonucunda doğrudan yaralanma da gerçekleşmedi. Sadece 31 kişiye tıbbi destek ve psikolojik motivasyon yardımı yapıldı.

İran, Batı’nın yaptırımları ve Hamas-İsrail savaşı nedeniyle gerilimli bir baskı altında. İsrail'in Şam'daki büyükelçiliğine saldırması sonrasında İran'ın asıl amacı, verdiği bu karşı cevapla dünya kamuoyuna algı etkisi oluşturmaktı. Bu hedefine ulaşmış oldu. Aynı zamanda İran, bölgede büyük bir savaş başlatmaktan kaçınmalıydı. Yani İsrail'de büyük kayıp olmamasını sağlaması da gerekiyordu. Muhtemelen bölgesel bir savaş İran’ı daha da çıkmazlara sokacak. Zaten iç dinamikleri ve ekonomisi bıçak üstünde… Bundan şimdilik kaçınmış oldu.

Şimdilik diyorum çünkü karşımızda öngörülemeyen Netanyahu bulunuyor. Zannımca Tahran ile Biden yönetimi paslaşması ile Washington, Netanyahu’yu şimdilik dizginledi. Fakat yine de top şimdi Tel Aviv'de. Netanyahu'nun da bir şekilde cevap vermesi gerekecek. Ya da kendileri için tam fırsat bilecek. Savaş başlatma arzusu, İran'ın aniden saldıracağı anlamına gelir. Fakat tüm dünya bu saldırıyı saatine kadar artık bili