Perihan Mağden: Kendimi Nazi Almanyası'nda bir Yahudi gibi hissediyorum

⏱ Okuma Süresi 3 dk•Yayınlanma Pazar, Kasım 26 2017

Son dönemde Türkiye’de anti demokratik uygulamaları ve artan baskıları gündeme getiren yazar Perihan Mağden bu dönem için, “Şöyle düşünüyorum; acaba İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanya’sında kıyıda köşede birkaç Yahudiler de kalmış ve savaş sonuna kadar yaşamışlar mıdır? Mutlaka çaktırmadan yaşamışlardır. Bugün kendimi aynı Nazi Almanya’sında yaşayan Yahudiler gibi hissediyorum.’’ifadesini kullandı. Mağden, “Hayatımda hiç bu kadar kolumun kanadımın kırık olduğu bir dönem hatırlamıyorum. Kolum burkulurdu geriye doğru esir alındığımız zamanlarda. Kendimi düşmanların elinden kurtarır, yine kolumu kullanmaya devam ederdim. Kanadım birkaç yerinden kırılır, sonra yine çıkardı; uçup giderdim. Artık böyle değil. Elim tutmuyor. Asıl ağırı; suçluluk.” dedi.

Ahvalnews.com’dan Eylem Yılmaz’ın sorularını cevaplayan Mağden, ilginç açıklamalarda bulundu.

Perihan Mağden bugün nasıl?

Görece olarak biraz daha iyiyim. Çünkü içgüdüsel olarak insan sürekli kuyunun dibinde de yaşamak istemiyor. Bir de herhalde insanoğlunun hayatta kalmasını sağlayan adaptasyon ve kanıksama diye bir şey var.

Ne bileyim… Sonuçta Ahmet Altan benim bir ahbabım, dostum… Özellikle onunla ilgili inanılmaz bir vicdan azabı duyduğum zamanlar oldu.

Ama içeride o kadar dik duruyor ki…

Bu teselli oluyor. Bir züğürt tesellisi… Bu teselli ile bir şekilde hayatına devam ediyorsun. Ama ellerimin kırık olduğu kesinlikle doğru… Bir, iki kişiye imzalı bir kitap vermem gerekti, resmen imzamı bile abuk sabuk atıyorum. Bugün bir imzam bile yok artık… Elim gerçekten kalem tutmuyor.

Bu dönemi kitaplaştırmayı hiç düşünmüyor musunuz? Ya da yeniden köşe yazılarına dönmeyi?

Kibariye’nin ‘Gidecek yerim mi var?’ diye bir şarkısı vardır. O şarkının sözleri gibi bir durumdayım. (gülüyor)

Hem yazmalıyım diyebileceğim bir yer yok, hem de yazmamı gerektirecek yazılar olduğunu da düşünmüyorum. Ve hiç ihtiyaç olmadığı kanaatindeyim.

Yazmaya başladığım anda da başımı belaya sokma ihtimalim var. Bana normal zamanlar da bile o kadar çok dava açıldı ki, bu kadar hukuksuz bir ortamda başımı belaya sokma arzusu içinde de değilim.

Ben kendi köşe yazılarımdan, dilimden soğumuş vaziyetteyim. Kendimi gereksiz görüyorum. Şu dönemde biraz fare gibi yaşıyorum.

Şöyle düşünüyorum; acaba İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanya’sında kıyıda köş