Peygamber misyonu ve varisleri

Allah (cc) dinini tebliğ adına her toplum için mutlaka bir Rasûl göndermiştir. 1 Hadisin beyanına göre 124 bin Nebi geldiği, bunların 313’ü Rasûl olduğu söylenir. Rasûl’ün Nebi’den farkı kitap veya sahife verilmesidir.

Rasûller arasından Hz. Nuh (as), Hz. İbrahim (as), Hz. Musa (as), Hz. İsa ve Hz. Muhammed (asm) şeriat verilen, Ulü’l-azm sahibi Rasûllerdir. Her gelen Rasûl kendinden önce gelen Ulü’l-azm sahibi Rasûl’ün getirdiği şeriate göre amel etmiştir. Hepsinin risalet vazifesi ve getirdiği mesaj tek olmakla birlikte zaman ve mekâna bağlı olarak değişen şartlarda hangi sahada daha çok ihtiyaç varsa o sahada hususî misyon verilmiştir. Meselâ Hz. Davud (as) Halife-Rasûl, Hz. Süleyman (as) Melik-Rasûl, Hz. İbrahim (as) İmam-Rasûl olarak tayin edilmiştir. Bununla birlikte Hz. Musa (as) ve Hz. İsa’nın (as) hususî donanımına işaret sadedinde Üstad Hazretleri: ‘’Zaman-ı Musa’da (as) sihir, zaman-ı İsa’da (as) tıp revaçta idi; mu’cizelerin mühimmi o cinsten geldiğini’’ belirtmesi bu hakikatı teyit eder.

Efendimiz (asm) hariç diğer peygamberlerin risalet vazifesi sınırlı bir zaman, belli bir mekân ve belirli bir ya da birkaç kavim ile sınırlıydı. Dolayısıyla bu peygamberler misyonlarının sınırlılığı içerisinde temsil ve tebliğ ederken Efendimiz (asm) bütün boyutlarıyla tebliğ ve temsil etmiştir. Bu itibarla Efendimiz (asm) kendinden önce gelen bütün peygamberlerin hususî misyonlarını kapsayıcı mahiyetde, bütün sahaları aydınlatmış, âlemşümûl bir keyfiyet kazanmıştır.

Âyet-i kerime de “..hiçbir toplum yoktur ki içlerinden bir uyarıcı gelmiş olmasın’’ 2 buyuruluyor. Allah (cc) hiçbir dönemi Peygambersiz bırakmamış ve yine bu âyetin ışığı altında kıyamete kadar hiçbir zaman dilimini O Nur’dan mahrum bırakmayacağını, O Nur’u temsil edecek rehberlerin bulunacağına işaret etmiştir. Tabi ki onlar hiçbir zaman bir Peygamber gibi olamaz, ancak ona varis olabilirler. Ki Efe