[Prof.Dr.Osman Şahin] Bir evden bir kurban yeter

Önceki yazıda, hakiki bir mü’minin mecbur kalmadıkça ve zaruret bulunmadıkça yönetim gibi çok mesuliyetli ve büyük hatalara sebebiyet verebilecek bir işin altına girmeye talip olmaması gerektiği üzerinde durulmuştu. Ayrıca, böyle davranmayan bir insanın ise mesuliyet şuuruna sahip olmadığı ve bu davranışın onun ehliyetsizliğine delil olacağı ifade edilmişti.

Hocaefendi “Müflis, Riyâset Hırsı ve İstiğna”  başlıklı Herkül Nağme’de, yukarıda ifade edilen hakikate binaen, idarecilik gibi bir işin altına giren insanların daha ehil birilerini bulunca işi onlara tevdi etmeleri gerektiğini maslahatlarıyla beraber aynı yazıda şöyle ifade edilmektedir: “İstiğna ve îsâr sadece mal, mülk, servet u sâmân karşısında ortaya konan bir tavır değildir; aynı zamanda makam, mansıp, takdir, alkış ve benzeri her türlü nefsanî istek ve arzuya karşı kararlı ve dimdik durmanın unvanıdır. Mesela ısrarla “Müdür ol, müsteşar ol, milletvekili ol.” diyerek sizi belli bir pâye ve makama çekip sürüklemeye çalışsalar, sizin hemen etrafınıza bakıp o işi daha iyi yapacağına inandığınız insanları işaret etmeniz de önemli bir istiğna ve îsârdır.

Ayrıca, eğer o makamın gereğini yerine getirecek başka birisi varsa, sizin öne atılmanız çoğu zaman sadece rekabet ve kıskançlık duygularını tetikler, nizaa ve ihtilafa sebebiyet verir. Mesela namaz kılınacak bir mekânda/mescitte on tane imamlık yapabilecek insan varsa, sizin hemen “Mihraba ben geçeyim.” diye öne atılmanız o vazifeye faydadan daha çok zarar verir.”