[Prof.Dr. Osman Şahin] Anadolu ve Anadolu insanı

Anadolu coğrafyası 1000’li yıllardan başlayarak inşa ettiği medeniyetler eliyle, Osmanlı Devleti’nin yıkılmasına kadar olan zaman diliminde alem-i İslâm’ın bayraktarlığını yapmıştır. Alem-i İslâm’ın son karakolu olarak ifade edilen Devlet-i Aliye’nin yıkılışından sonra bir fetret dönemi başlasa da Bediüzzaman Hazretleri tarafından Risale-i Nurlar’ın telifiyle bir hizmet-i imaniye ve Kur’an’iye hareketi Anadolu’da başlatılmıştır. On dokuzuncu ve yirminci asırlarda ilmi ve teknolojik gelişmeleri kendi hesabına kullanarak hareket eden dalalet cephesinin hücumları bu iman hizmetleri sayesinde püskürtülebilmiştir. 

Fethullah Gülen Hocaefendi “Düşünce ve Aksiyon İnsanı” başlıklı yazısında, Risale-i Nur hizmetindeki Anadolu temasına vurgu yapmaktadırlar: “Bedîüzzaman'ın hemen bütün eserleri, içinde doğmuş olduğu çağ zaviyesinden, yorumlanmaya açık bazı meseleleri yorumlama açısından o uğurda harcanmış ciddî bir gayretin sonucudur. Onun eserlerinde önce Anadolu, sonra da bütün İslâm dünyasının hem âh u efgânı, hem de ümit ve şevk u târâbını duyup dinlemek mümkündür. Gerçi o, doğunun ücrâ bir kasabasında doğmuştur ama, kendini hep bir Anadolulu olarak hissetmiş, bizim duygularımızı bir İstanbul efendisi gibi soluklamış ve her zaman topyekûn bir ülkeyi engin bir şefkat ve dupduru bir samimiyetle kucaklamıştır.”

Bediüzzaman Hazretleri Şualar’da, Anadolu ve insanının tarih boyunca üstlendiği misyona şöyle dikkat çekmektedirler: "Eski Harb-i Umumîden biraz evvel, ben Van'da iken, bazı dindar ve müttakî zatlar yanıma geldiler. Dediler ki: 'Bazı kumandanlarda dinsizlik oluyor. Gel, bize iştirak et. Biz bu reislere isyan edeceğiz.' Ben de dedim: 'O fenalıklar ve o dinsizlikler, o gibi kumandanlar