[Prof. Dr. Osman Şahin] Tarafgirlik, Cemaat enaniyeti ve Aidiyet

Maddi ve manevi donanımı tam olan mürşidlere tabi olmak çok büyük öneme sahip olmakla beraber, toplumdaki birlik ve beraberlik ruhunun muhafaza edilebilmesi adına, bu tabiiyetlerin taassuptan uzak olması ve bu bağlılıklarda dengenin korunması ve başkalarına ve diğer topluluklara insafla ve hakkaniyetle yaklaşılması gerekmektedir. 

Uhuvvet Risalesi’nde bu hakikat, “Sen, mesleğini ve efkârını hak bildiğin vakit; “Mesleğim haktır veya daha güzeldir.” demeye hakkın var. Fakat, “Yalnız hak, benim mesleğimdir.” demeye hakkın yoktur!.. “Rıza gözü hiçbir ayıbı görmez. Gazap gözü bütün kusurları ortaya çıkarır.” sırrınca, insafsız nazarın ve düşkün fikrin hakem olamaz. Başkasının mesleğini butlân ile mahkûm edemez.” sözleriyle ifade edilmektedir.

Hocaefendi, "Kalb ve Ruh Hayatında Mürşidin Rolü" başlıklı Kırık Testi’de bir mürşid-i kâmile bağlanan insanların “hak sadece benim mezhebimdir ve diğerleri dalalettedir” deme hatasına düşmemeleri gerektiği ile ilgili önemli bir hususun altını çizmektedirler: 

“Fakat kanaatimce, günümüzü doğru okuyan, çağın dertlerine önemli reçeteler sunan mükemmel bir mürşid-i kâmil bile olsa, insan asla inhisara gitmemeli, darlığa düşmemelidir. Evet, böyle bir zatı bulmuş olsanız dahi, siz kalkıp başka insanlara; “Eğer siz bu zata bağlanmaz, onun dediklerini dinlemez ve yazdıklarını da okumazsanız dalalettesiniz.” gibi bir yaklaşım içine girerseniz aidiyet mülahazasına sapmış, meseleyi bir darlığa mahkûm etmiş ve diğer müminlere karşı korkunç bir suizan içine girmişsiniz demektir.