[Şerif Ali Tekalan ] Kutup Yıldızı

“Şehir içinde iki dost yan yana yürürken birisi durmuş, eliyle bir yeri işaret ederek "Ne görüyorsun?" diye sormuş. "İnşaat" diye cevap vermiş dostu. “İnşaat olur mu, bak şu ağaca, kaç yıllık ulu bir çınar!" demiş ve ilave etmiş: "Dostum biz görmek istediğimizi görüyoruz.

Doğrudur, insanoğlu görmek istediğini görüyor. İşine geleni, ilgi alanına gireni, menfaatine uygun olanı, arzu ettiğini. Halbuki orada görmediği başka şeyler de var. İşte bu başka şeyler aslında resim karesinin bütününü oluşturan parçalar. Mahruti bir göze sahip olup, bütüncül bakabilmek ve ardından hakikati bulma yolunda gözümüzün önünde bulunan gerçeği bütün yanları ile görebilme aslında insanlığın olmazsa olmazı. Atomik ve parçacı yaklaşımlar meşhur misalde olduğu gibi körlerin fili tarif etmesine benziyor. Keşke sadece onunla kalsa, hortumuna dokunan insanın dediği gibi "Fil, soba borusu gibi bir şeydir." demekle yetinse. Öyle olmuyor, hortumdan hareketle fil hakkında hükümler veriyor, ona karşı tavırlar belirliyor. Daha da ötesi bulunduğu makam ve mevki itibarıyla sahip olduğu imkanları kullanarak yaptığı ezici propaganda ile muhatap kitlesini de kendi yargılarına inandırıyor…’’

Yukarıdaki satırlar, Ahmet Kurucan hocanın son yazdığı “Hatırdan Satıra” adlı kitabının giriş kısmından. Buradaki ana fikir, olay ve hadiselere bütüncül bir yaklaşımın gerekliğidir. Böyle olunca, anlatılan hadiselerdeki gerçekler ve onların sebepleri yerli yerine oturur. Gelişmiş ülkelerdeki bazı yenilikleri, yaklaşımları ve üretimleri ülkelerine getirmek isteyen devlet, özel teşebbüs, ortak akıl, bunları görmek ve öğrenmek için tek bir kişiyi, birkaç kişiyi değil de, o konularla ilgili, kendi branşlarında uzman insanlardan oluşan bir ekibi gönderir. Bunlar içinde mühendisler, teknisyenler, çevreciler, sağlık bilimcileri, medya mensupları gibi insanlar vardır. Bunların hepsi