Referans

Hizmet Hareketi gönüllüleri, öncelikle Orta Asya olmak üzere, dünyanın hemen her yerine “NGO” denilen, tamamen sivil ve menfaat gözetmeyen sivil toplum kuruluşları aracılığıyla dini, dili, ırkı, rengi, ülkesi ne olursa olsun, bütün insanlarla ellerindeki ve gönüllerindeki imkanları paylaşmak için gittiler. Gidilen bu coğrafyalarda eğitim, yardım ve diyalog faaliyetlerini başlattılar. Bu faaliyetlerin hepsi de legal, ahlaki, uluslararası teamüllere uygun çalışmalardı.

 

Eğitim yönüyle, Türkiye’de elde edilen tecrübeleri paylaşma düşüncesiyle gidilen bu ülkelerde okullar açılmaya başlandı. Bu okullar, o ülkelerin müfredat programına ve eğitim esaslarına dikkat eden ve onların sistemlerine uyan eğitim müesseseleriydi.

 

Bazı ülkelere giderken, rahmetli Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel’e gidilip o ülkelerin Cumhurbaşkanlarına götürülmek üzere referans mektupları talep edildi. Demirel, bu mektupların hepsini verdi ve ilgili yerlere bunlar götürüldü, muhataplarına verildi. Bu mektuplar olmasa da belki yine onlar izin vereceklerdi ama mektuplar da bu izinleri desteklemiş oldu.

 

Yine bir seferinde  arkadaşımla birlikte Demirel’i ziyaret ettik ve ilk defa okul açılacak ülkenin Cumhurbaşkanına referans mektubu vermesini talep ettik. Demirel, bize “Nereye ve kime isterseniz size mektup veririm. Çünkü şimdiye kadar bana hiç menfi fatura ödetmediniz” demişti. Kendileri de gittiği ülkelerde, vakti müsait olduğunda, bu açılan okulları ziyaret etti. Gidemediğinde de öğrencileri ve idarecileri hem o ülkelerde, hem de Türkiye’de kabul etti.

 

Demirel, sadece bu mektupları vermekle kalmayıp, Türkiye’de  Fethullah Gülen Hocaefendi’nin de katıldığı değişik organizasyonlara teşrif etti, konuşmalar yaptı. Hatta bir seferinde, onursal başkanlığını Fethullah Gülen Hocaefendi’nin yaptığı Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı’nın bir programına gelişini bazı gazeteciler tenkit etmişlerdi. Bunlara cevaben de “Ben bu ülkenin her kişisinin ve her köşesinin Cumhurbaşk